Ετικέτα: Νίκος Διαμαντής

dhmotiko theatro peiraia_passion theater

Aκρόαση ηθοποιών από το Δημοτικό θέατρο Πειραιά

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, καλεί σε ακρόαση ηθοποιούς – άνδρες και γυναίκες – ηλικίας έως 30 ετών, προκειμένου να συμμετάσχουν σε θεατρική παραγωγή η οποία θα πραγματοποιηθεί την άνοιξη.

Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να αποστείλουν τα βιογραφικά τους έως 15 Σεπτεμβρίου, υπ’ όψιν του Καλλιτεχνικού Διεθυντή του ΔΘΠ Νίκου Διαμαντή, στο email: artisticdirector@dithepi.gr

Passion theater_Akyllas Karazhshs

Ακύλλας Καραζήσης: Πατέρας είναι ο ενδιάμεσος χώρος μεταξύ παιδιού και μάνας, ένα ολόκληρο μικρό σύμπαν πολύ προσωπικό

10945870_10153054393364691_3752937194273345367_oΥπεύθυνη Συνέντευξης: Άννα Μαύρου (Anna Black)

Καλησπέρα σας κ. Καραζήση! Που σας πετυχαίνουμε;

Ακύλλας Καραζήσης: Είμαι στην πόλη Άλτενμπουργκ της Γερμανίας, κοντά στην Λιψία, σκηνοθετώντας στο Κρατικό θέατρο την παράσταση «Λεωφορείον ο Πόθος».

Η παράστασή σας  “Μπαμπά χορεύεις;” που παρουσιάζεται στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά πραγματεύεται τον ρόλο του πατέρα, ο οποίος σε σχέση με αυτόν της μητέρας είναι θεωρητικά πιο δύσβατο μονοπάτι. Πως προέκυψε αυτή η επιλογή;

Ακύλλας Καραζήσης: Η επιλογή έγινε με πολύ απλό τρόπο! Μου το πρότεινε, ανάμεσα σε άλλα υποψήφια έργα, ο Νίκος  Διαμαντής, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού θεάτρου Πειραιά. Ανάμεσα τους υπήρχε και ο Πατέρας, τον οποίο βρήκα πολύ ενδιαφέροντα και για προσωπικούς μου λόγους αλλά και για λόγους που νομίζω είναι προφανείς στον καθέναν. Ήταν ένα θέμα που ήθελα πάντα να ασχοληθώ, να εντρυφήσω. Μάλιστα σχεδόν κατευθείαν σκέφτηκα και τους πιθανούς συνεργάτες μου, την Μάρθα Φριντζήλα, τον Θάνο Τοκάκη, τον Θανάση Ζερίτη και τον Κωνσταντίνο Πλεμμένο.

Άρα είστε ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα της καλλιτεχνικής συνύπαρξης με την Μάρθα Φριντζήλα και την υπόλοιπη ομάδα σας.

Ακύλλας Καραζήσης: Δεν είμαι απλά ευχαριστημένος, είμαι ενθουσιασμένος! Αυτά μπορεί να συνηθίζονται να λέγονται στο θέατρο, αλλά πραγματικά είναι άνθρωποι που έχω χαρεί πολύ που τους έχω συναντήσει. Όλοι μαζί βουτήξαμε σε αυτό το θέμα, με τον πιο αυτονόητο και με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Όλους τους τούς ήξερα χρόνια. Με την Μάρθα δε, είχαμε παίξει πριν 15 χρόνια μαζί στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Εθνικού σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου και φυσικά συνυπήρξαμε για αρκετά χρόνια ως δάσκαλοι στην Σχολή του Εθνικού θεάτρου.

Passion theater_Mpampa xoreveis (1)

Σκηνοθετικά, προσεγγίσατε το έργο από την θέση του πατέρα, μια και είστε και εσείς πατέρας ή του γιου;

Ακύλλας Καραζήσης: Από τη θέση του γιου περισσότερο. Ο καθένας έχει στο μυαλό του τον δικό του τον πατέρα και τους συνειρμούς που του δημιουργεί. Εγώ τον εαυτό μου σαν πατέρα δεν μπορώ να τον σκεφτώ, πόσο μάλλον να μιλήσω για αυτό.

Θεωρείτε ότι η Ελλάδα έχει ξεφύγει από την σκιά της patria potestas, της απόλυτης πατρικής εξουσίας;

Ακύλλας Καραζήσης: Όχι τόσο όσο θα έπρεπε. Φυσικά υπάρχει διαφορά με ότι συνέβαινε πριν από 50 και 30 χρόνια, όπου η Ελλάδα ήταν μία πατριαρχική, ανατολίτικης δομής, κοινωνία. Υπάρχουν όμως πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν, και για την θέση της γυναίκας αλλά και για την αμφισβήτηση της πατρικής εξουσίας, σε κάθε έννοια. Ακόμη και στην πολιτική λειτουργούσε πάρα πολύ η έννοια του πατέρα, επί παραδείγματι με τον Καραμανλή ή τον Γεώργιο Παπανδρέου και τον υιό Ανδρέα, οι λεγόμενοι πατερούληδες του λαού. Ο ρόλος αυτός αποδομείται σιγά σιγά. Στις τοπικές κοινωνίες εξακολουθεί δυστυχώς να υπάρχει ακόμη η έννοια του πατέρα-αφέντη.

Τελικά τι είναι Πατέρας;

Ακύλλας Καραζήσης: Ο πατέρας, αν καθαρίσουμε προηγουμένως το τοπίο από τις ιδεολογίες, την ιστορική φόρτιση, την προσωπική και ψυχολογική φόρτιση που δημιουργεί στον καθένα μας, είναι ο ενδιάμεσος χώρος μεταξύ παιδιού και μάνας. Αυτό που για το παιδί δεν είναι η μάνα, είναι ο πατέρας. Λέγοντας ενδιάμεσο δεν το εννοώ διαμεσολαβιτικά καθόλου. Σκεφτείτε το χωρικά. Ο χώρος που δεν καταλαμβάνει η μάνα για το παιδί, είναι ο πατέρας. Η μάνα είναι ο μικρόκοσμος του παιδιού και ο πατέρας ο διαμεσολαβητής του έξω κόσμου, της κοινωνίας ολόκληρης. Οτιδήποτε περιβάλλει τον μικρόκοσμο της μάνας και του παιδιού. Όλο αυτό είναι ένα ολόκληρο μικρό σύμπαν για τον καθέναν πολύ προσωπικό.

Και δια της αποφατικής οδού, τι δεν είναι πατέρας;

Ακύλλας Καραζήσης: Ο πατέρας δεν είναι σίγουρα ο εξωραϊσμός της πατρικής φιγούρας, το ταμπού.  Τουλάχιστον για μένα δεν θα πρέπει να είναι.

Passion theater_Mpampa xoreveis 9

Θα τα δούμε αυτά στην παράσταση; Θεωρείτε ότι έχετε καταφέρει να τα περάσετε όλα αυτά στην παράσταση;

Ακύλλας Καραζήσης: Από την δικιά μας τη μεριά θεωρώ πολύ! Δόξα τω Θεώ, και στη λογοτεχνία και στην ποίηση και στο τραγούδι υπάρχει μία πολύπλευρη και πολυπρισματική παρουσίαση του πατέρα. Μαζί με την Μάρθα, τον Θανάση, τον Κωνσταντίνο και τον Θάνο έχουμε κάνει μία ωραία επιλογή κειμένων, πλούσια θα έλεγα. Εκμεταλλευτήκαμε το θέατρο, τον ελεύθερο χώρο της έκφρασης, όπου μπορείς να κάνεις τα πάντα, να τα σπάσεις, να γελάς, να κλαις, να τραγουδάς, να χορεύεις.

Εγώ όντας ορφανή από πατέρα, τι ενδιαφέρον θα έχω να παρακολουθήσω την παράσταση;

Ακύλλας Καραζήσης: Θα αναγνωρίσετε σίγουρα τις σκέψεις και τις φαντασιώσεις σας, καθώς και πολλά άλλα. Ούτως ή άλλως δεν πάτε στον Οθέλλο, ή στον Ριχάρδο τον Γ’ επειδή έχετε βιώσει τα δράματά τους. Όλες οι παραστάσεις αυτονομούνται, έχουν μία δική τους ζωή. Όλα λειτουργούν σε ένα συμβολικό επίπεδο που ενδιαφέρει τους πάντες.

Πότε θα επιστρέψετε Ελλάδα;

Ακύλλας Καραζήσης: Πρώτα έχω μία μεγάλη περιοδεία με ένα θέατρο στο Βερολίνο στο οποίο παίζω αυτή τη φορά. Αρχές Μαΐου θα επιστρέψω, αφού ετοιμάζω ένα μουσικό έργο με Κώστα Βόμβολο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Κύριε Καραζήση, σταματάει ποτέ κάποιος να ανακαλύπτει το θέατρο;

Ακύλλας Καραζήσης: Το θέατρο είναι μία τεράστια, ζωντανή, παλλόμενη βιβλιοθήκη. Μπαίνει μέσα κανείς και χάνεται. Είναι ένα trip που σου προσφέρει πάντα καινούργιες εμπειρίες. Άλλοτε σου την σπάει, άλλοτε διαφωνείς, άλλοτε σε αφήνει αμέτοχο. Πάντως όχι, δεν σταματάς ποτέ να το ανακαλύπτεις.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση “Μπαμπά χορεύεις” Εδώ