Ετικέτα: Ιωσήφ Χάρης

Των στροφάδων έστιν -Αντιγραφή το νέο βιβλίο από τον Ιωσήφ Χάρη

Παρουσίαση του βιβλίου

Ο συγγραφέας του κειμένου, το οποίο παρουσιάζεται εδώ αποκατεστημένο, ως αντιγραφή, είναι άγνωστος. Έργο ποιητικό με την ένδειξη “των Στροφάδων εστίν”, βρέθηκε σε “τετράδιο” σε χώρο όπου βρισκόταν πιθανότατα η βιβλιοθήκη του κάστρου της Μονής Στροφάδων στο νησί Σταμφάνη, κατά τις πρόσφατες εργασίες αποκατάστασης του κτιρίου. Είναι γραμμένο στα νέα ελληνικά, μάλλον από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70 και μετά, με μαύρο μελάνι.

Ένα δεύτερο χέρι ενός, ας τον ονομάσουμε “σχολιαστή”, σημειώνει με κόκκινο μελάνι τις ευθείες αναφορές σε κείμενα της αρχαίας αλλά και της νέας γραμματείας, καθώς και σε ιερατικά κείμενα. Ο σχολιαστής αυτός όχι μόνο διακρίνει τα μέρη που δεν ανήκουν στον συγγραφέα, αλλά σημειώνει inter linea τις ακριβείς παραπομπές στους αυτούσιους στίχους που βρίσκουμε πλήρως ενταγμένους (πτωτικά και χρονικά) μέσα στο εκτενές αυτό ποιητικό κείμενο. Ακολουθεί δηλαδή μια παλιά παράδοση των σχολιαστών των παλιών χειρογράφων να σημειώνουν απευθείας πάνω στο πρωτότυπο. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Κριτική από την Ζέττη Βαρδάκη, Δρ Φιλολογίας
“Κείμενο λυρικό αλλά σκληρό, κρυπτικό, υπαινικτικό, δυσκολοκατανόητο αλλά ευκολοδιάβαστο. Σκοτεινό αλλά σαγηνευτικό, ενίοτε παραληρηματικό, μεθυσμένο και μεθυστικό αφήνει χώρο για σκέψεις και συνειρμούς.
Και επειδή η συγκριτική λογοτεχνία είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα πτυχή της κριτικής τέχνης, θα προσθέσω ότι το κείμενο – παρά την ελληνοπρέπεια και τον κλασσικισμό του – αφήνει γεύση συγχρόνων του σχεδόν ποιημάτων της beat generation, κυρίως του Allen Ginsberg, “ Howl” και περισσότερο του Lawrence Ferlinghetti, “Wild Dreams of a New Beginning”
The washed land awakes again to wilderness
The only sound a vast thrumming of crickets
A cry of seabirds high over
In empty eternity
As the Hudson retakes its thickets
And Indians reclaim their canoes
Συγχαρητήρια στον ποιητή /αντιγραφέα που υπηρέτησε για άλλη μια φορά περισσότερο από επαξίως την τέχνη και την φιλολογία.
Συγχαρητήρια στον εκδότη που έδωσε πνοή σ’ ένα αξιόλογο κείμενο.¨.