Θα πάντα εκεί…-Πεθαίνω σαν χώρα

παίχτηκε

Aπό 24/04/2019 μέχρι 25/04/2019
Διάρκεια 80'

Η παράσταση «Θα πάντα εκεί...-Πεθαίνω σαν χώρα» με έναυσμα εκείνο το πρώτο θεατρικό γεγονός αξιοποιώντας και μεταγενέστερα άγνωστα κείμενα του Δημήτρη Δημητριάδη αποτελεί ένα σχόλιο για τη διαμόρφωση της ταυτότητας του Έλληνα τα τελευταία 30 χρόνια.

Συντελεστές

Κείμενα: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Στέλιος Κρασανάκης
Δραματουργική επεξεργασία και σύνθεση κειμένου: Γιάννης Κωνσταντινίδης
Σκηνικός χώρος – κοστούμια: Κατερίνα Ζουράρη
Επιμέλεια κίνησης: Θάλεια Δίτσα
Διεύθυνση παραγωγής: Μάριος Βαζαίος
Παραγωγή: Θέατρο Σταθμός -Πολιτιστικός Οργανισμός ΑΙΩΝ (T. 210 7258741| E.aeongr@otenet.gr)

Παίζουν οι ηθοποιοί: Χρήστος Σαπουντζής, Μπέττυ Βακαλίδου

Μέρες και ώρες

Τετάρτη 21:00
Πέμπτη 21:00

Περιγραφή της Παράστασης

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Πέρασαν 30 χρόνια από την εμβληματική πρώτη σκηνική παρουσίαση του «Πεθαίνω σαν χώρα» από τη Μονάδα απεξάρτησης 18ανω, ως αποτέλεσμα μιας δραματοθεραπευτικής διαδικασίας.

Εκείνες οι παραστάσεις αρχικά στον χώρο του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής και έπειτα στον συναυλιακό χώρο «Ρόδον» υπερέβησαν τον θεραπευτικό τους ρόλο, γνωρίζοντας σ’ ένα ευρύτερο κοινό το 18ανω, τη Δραματοθεραπεία και το ίδιο το κείμενο, γραμμένο από τον Δημήτρη Δημητριάδη μια δεκαετία πριν.

Έκτοτε το αποκαλυπτικό αυτό έργο γνωρίζει πολλές σκηνικές αποδόσεις που φροντίζουν να εστιάζουν στην αέναη επικαιρότητα του. Μια διαχρονικότητα που φαίνεται να επιβεβαιώνει όχι μόνο την προφητικότητά του αλλά και την αδυναμία ενός λαού να μάθει από τα λάθη του.

Η παράσταση «Θα πάντα εκεί…-Πεθαίνω σαν χώρα» με έναυσμα εκείνο το πρώτο θεατρικό γεγονός αξιοποιώντας και μεταγενέστερα άγνωστα κείμενα του Δημήτρη Δημητριάδη αποτελεί ένα σχόλιο για τη διαμόρφωση της ταυτότητας του Έλληνα τα τελευταία 30 χρόνια.

Συμμετέχουν ο Χρήστος Σαπουντζής, που έλαβε μέρος σε εκείνη την πρώτη παρουσίαση που του άλλαξε τη ζωή και τον οδήγησε στην υποκριτική και η Μπέττυ Βακαλίδου, πρωταγωνίστρια των έμφυλων ταυτοτήτων, που μετουσίωσε την εμπειρία της αυτή σε τέχνη.

Δύο πρόσωπα που διαμόρφωσαν την προσωπικότητα τους κόντρα στο νεοελληνικό πεπρωμένο.

Μια θεατρική-κοινωνική διαδρομή από το Πεθαίνω σαν χώρα έως ένα Πεθαίνω ως Έλλην.

Ένα εθνικό συλλογικό δράμα χωρίς αίσιο τέλος. 

Τιμή εισιτηρίου: 15€ (Κανονικό), 12€ (Φοιτητικό),  10€ (Ανέργων, ΑΜΕΑ, Άνω των 65, Ομαδικές Κρατήσεις άνω των 10 ατόμων)
Τηλέφωνο για κρατήσεις & πληροφορίες: 210 52 30 267

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.
Μοιράστε το...Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0

Πρόσφατα Σχόλια

  • ΝΙΚΗΤΑΣ ΜΠΑΜΠΑΝΗΣ
    29/04/2019 - 11:46 πμ ·

    Προσήλθα στο θέατρο την Τετάρτη 24/04.
    Ομολογώ ότι ήμουν μάλλον ελλιπώς προετοιμασμένος ως προς το τι θα έβλεπα μιας και πίστευα ότι θα είναι η επανάληψη του έργου, όπως είχε ανέβει πριν 30 χρόνια. Ωστόσο, δεν είχε καμία σχέση με αυτό και ήταν ένα tribute στην ανωτέρω παράσταση με βιντεοσκοπημένο υλικό από αυτή, ανεκδοτολογικά στοιχεία από το παρασκήνιό της, αποτίμηση της πορείας του κ. Σαπουντζή στο σανίδι, και λίγο διάβασμα από το κείμενο σαν αναλόγιο στο τέλος. Και όλα αυτά σαν να ήμαστε καλεσμένοι σε κάποιο πάρτυ. Ως εκ τούτου δεν μπορώ να κρίνω το έργο τεχνικά σαν παράσταση. Πάντως ήταν πολύ χρήσιμα κάποια άγνωστα πράγματα που έμαθα και ίσως ένιωσα και μια ανεπιτήδευτη συγκίνηση σε ένα δυο σημεία, μιας και το Πεθαίνω σαν χώρα είναι από τα αγαπημένα μου κείμενα.

  • ΝΤΕΝΙΖ ΜΠΡΟΥΤ
    29/04/2019 - 4:25 μμ ·

    Πολύ σωστά ότι έγραψε ο Νικήτας Μπάμπης : δεν έμοιασε με παράσταση. Ο πρωταγωνιστής δεν φαινόταν να παίξει, ήταν σαν εντελώς φυσικός.
    Για το περιεχόμενο, δλδ το κείμενο, ο λόγος του, είχα την εντύπωση οτι πιο πολύ ακουμπάει σε ” effets de manche” (εφέ κάπως υπερβολικά για να εντυπωσιάζει, histrionics πάρα σε σοβαρο στοχασμό.
    Δεν αρκεί να επαναλαμβάνει και να πολλαπλασιάζει κσνεις την δήλωση “Μισώ αυτη την χώρα” για να την κάνει πιο πειστική.
    Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι ο Δημητριάδης πωλήθηκε βαθιά, και αυτό έγινε στην χώρα του. Δεν εξηγεί καθαρά τι έπαθε, τι του συνέβηκε, και επομένως γιατί λέει ο-τι λέει. Θα έπρεπε τάχα να είναι ολοφάνερο πως εκφράζει κάτι αντικειμενικα αληθινό, αλλά δεν λέει ποτέ τις ακριβείς αιτίες του μίσους του. Μόνο πάθος από μια καρδιά που την γεμίζει απελπισία και μίσος. Κατά κάποιο τρόπο ποζάρει με αυτό. Το ποζάρισμα αυτό του κερδίζει την διασημότητα. Είδα όμως που μερικοί θεατές δεν χειροκρότησαν. Εγώ το έκανα θερμά γιατί έπεσα στην παγίδα του “εφέ”, και επίσης γελούσα πολύ, ενώ είδα ότι οι Έλληνες το ο πήραν στα σοβαρά. Αλλά διαβάζοντας στο πρόγραμμα τα κείμενα του συγγραφέα, κατάλαβα πιο καλά την σκέψη του, και δεν νομίζω πως αξίζει την φήμη που του έχει σποδοθεί (ένας από τους σηματικότερους στην ελληνικη λογοτεχνία της δεύτερης μισής του εικοστού αιώνα. Το αμφισβητώ πολύ, ακόμα και το γράψιμο του, το διαπίστωσα αρκετά επιτηδευμένο.
    Κατά τα άλλα, ενδιαφέρον για κάποιον που θέλει να δει τί σαγηνεύει κάποιους.

  • ΑΡΙΑΔΝΗ ΜΑΡΚΟΥΛΗ
    28/05/2019 - 7:34 μμ ·

    Κερδίζει η αμεσότητα και η αυθεντικότητα των ηθοποιών γιατί υποδύονται τους εαυτούς τους . Συμμετείχαμε και εμείς ως θεατές στο παρασκήνιο της παράστασης που γυρίστηκε πριν 30 χρόνια, ακούμπησε συναισθημα και ειπώθηκαν σκληρές αλήθειες για την εξάρτηση.

Αφήστε ένα σχόλιο

Θέατρο

Σταθμός θέατρο

Διεύθυνση: Βίκτωρος Ουγκώ 55,Μεταξουργείο Τηλ.: 2105230267