Οι Λαντζέρηδες

παίχτηκε

Aπό 19/10/2019 μέχρι 29/03/2020
Διάρκεια 100’

Στο υπόγειο ενός πολυτελούς εστιατορίου, οι λαντζέρηδες εργάζονται συντονισμένα ανάμεσα σε ατελείωτες στοίβες πιάτων, αθέατοι απ’ τον πάνω κόσμο, που τους στέλνει αδιάκοπα τ’ άπλυτά του. Ο Ντρέσλερ, ο αυστηρός προϊστάμενος, για τον οποίο το πλύσιμο των πιάτων είναι τέχνη, καθήκον και αξιοπρέπεια, o νεοφερμένος Έμετ, που μαθαίνει τη δουλειά και δε βλέπει την ώρα να ξεφύγει, ο Μος, ο ταλαίπωρος γέρος που εργάζεται εκεί εδώ και δεκαετίες και τέλος, ο Μπάροουζ, που θα έρθει, όταν το προσωπικό ανανεωθεί.

Συντελεστές

Συγγραφέας: Morris Panych
Μετάφραση:
Γιώργος Χατζηνικολάου
Σκηνοθεσία:
Ελένη Σκότη
Σκηνικά, Κοστούμια: Γιώργος Χατζηνικολάου
Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Πρωτότυπη μουσική & Επιμέλεια ήχου: Στέλιος Γιαννουλάκης
Φωτογραφίες: Μαρία Αναματερού, Γιώργος Χατζηνικολάου
Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Κούρα
Οργάνωση Παραγωγής: Μαρία Αναματερού
Trailer: Σταύρος Συμεωνίδης
Παραγωγή: Ομάδα Νάμα Λυκόφως ΙΚΕ

Παίζουν οι ηθοποιοί:
Ντρέσλερ: Τάσος Κωστής
Έμετ: Γιάννης Σαρακατσάνης
Μος: Κώστας Λάσκος
Μπάροουζ: Αλέξανδρος Μανωλίδης

Μέρες και ώρες

Τετάρτη 21:15
Πέμπτη 21:00
Σάββατο 21:15 (από 01/02/2020 η παράσταση θα παίζεται στις 18:15)
Κυριακή 18:00

Περιγραφή της Παράστασης

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

– Κι αν, τελικά, υπάρχει Θεός;
– Έχει να λογοδοτήσει για πολλά.”

Η υπαρξιακή μαύρη κωμωδία Οι Λαντζέρηδες (The Dishwashers, 2005) του πολυβραβευμένου Καναδού συγγραφέα Morris Panych, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο Σύγχρονο Θέατρο, με την καλλιτεχνική υπογραφή της Ομάδας Νάμα (Ελένη Σκότη – Γιώργος Χατζηνικολάου), λόγω της μεγάλης ανταπόκρισης του κοινού, παρατείνεται έως τις 29 Μαρτίου.

Στο υπόγειο ενός πολυτελούς εστιατορίου, οι λαντζέρηδες εργάζονται συντονισμένα ανάμεσα σε ατελείωτες στοίβες πιάτων, αθέατοι απ’ τον πάνω κόσμο, που τους στέλνει αδιάκοπα τ’ άπλυτά του. Ο Ντρέσλερ, ο αυστηρός προϊστάμενος, για τον οποίο το πλύσιμο των πιάτων είναι τέχνη, καθήκον και αξιοπρέπεια, o νεοφερμένος Έμετ, που μαθαίνει τη δουλειά και δε βλέπει την ώρα να ξεφύγει, ο Μος, ο ταλαίπωρος γέρος που εργάζεται εκεί εδώ και δεκαετίες και τέλος, ο Μπάροουζ, που θα έρθει, όταν το προσωπικό ανανεωθεί. Σε διαφορετική φάση της ζωής τους,  με ετερόκλητες αντιλήψεις και επιθυμίες, βρίσκονται εκεί κάτω παγιδευμένοι σαν ήρωες του Μπέκετ σε μια ατέρμονη επαναληπτικότητα, σχεδόν σ’ ένα κενό χρόνου, και αντιδικούν για το νόημα της δουλειάς τους, για το νόημα της ίδιας της ζωής. Υπάρχει, ωστόσο, νόημα;

Ο Morris Panych, αντιστρέφοντας τις έννοιες “θέατρο του παραλόγου” και “πραγματικότητα”,  διεισδύει στο παράλογο της πραγματικότητας μ’ ένα ιδιοφυές θέατρο ρεαλισμού. Η καυστική και αλληγορική αυτή μαύρη κωμωδία του επισημαίνει εύστοχα το μάταιο, καθημερινό τρέξιμο του καθενός μας να ικανοποιήσει φιλοδοξίες και όνειρα που του έχουν υποβληθεί μέσα από παράλογα στερεότυπα, main stream αντιλήψεις, ανόητες ιδέες και οδηγίες για τον τρόπο ζωής του. Μια ιστορία που αποκαλύπτει σαρκαστικά τη ματαιοδοξία στο μεταμοντέρνο αξιακό σύστημα. Μια ιστορία σκληρή και λυπητερή, όπως και η ζωή, για το παράλογο τής κοινωνικής δομής, τον μύθο της αταξικής κοινωνίας, τον σιωπηλό “πόλεμο των τάξεων”, τις αξίες, το καθήκον και τα θέλω.

Ο Morris Panych, αντιστρέφοντας τις έννοιες «θέατρο του παραλόγου» και «πραγματικότητα»,  διεισδύει στο παράλογό της μ’ ένα ιδιοφυές θέατρο ρεαλισμού. Η καυστική και αλληγορική αυτή μαύρη κωμωδία του επισημαίνει εύστοχα το μάταιο καθημερινό τρέξιμο καθενός, να ικανοποιηθούν οι φιλοδοξίες και τα όνειρα που του έχουν υποβληθεί μέσα από παράλογα στερεότυπα, main stream αντιλήψεις, ανόητες ιδέες κι οδηγίες για τον τρόπο ζωής του. Μια ιστορία που αποκαλύπτει σαρκαστικά τη ματαιοδοξία στο μεταμοντέρνο αξιακό σύστημα. Μια ιστορία σκληρή και λυπητερή, όπως και η ζωή, για το παράλογο της κοινωνικής δομής, τον μύθο της αταξικής κοινωνίας, τον σιωπηλό “πόλεμο των τάξεων”, τις αξίες, το καθήκον και τα θέλω.

Ο Morris Panych είναι συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης και χαρακτηρίζεται ως “άνθρωπος όλων των εποχών” στο θέατρο του Καναδά. Παίζει στο θέατρο, τον κινηματογράφο και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές. Σκηνοθετεί συστηματικά και τα θεατρικά του έργα έχουν μεταφραστεί και παρουσιαστεί σε πολλές χώρες. Έχει κερδίσει δύο φορές το Governor General’s Award, το πιο σημαντικό βραβείο δραματουργίας της χώρας του, και 14 φορές το Jessie Richardson Theatre Award για ερμηνείες ή σκηνοθεσίες του. Έχει, επίσης, τιμηθεί με τα βραβεία Sidney Riske Writing Awards και Dora Mavor Moore Awards.

“Οι Λαντζέρηδες” έκαναν πρεμιέρα στο Arts Club Theatre, στο Βανκούβερ του Καναδά, το 2005 και παρουσιάστηκαν στη Νέα Υόρκη Off-Broadway το 2009.

Τιμή εισιτηρίου:
Καθημερινές: (Α΄ Ζώνη) Κανονικό 15€, Φοιτητικό & Ανέργων, Άνω των 65 ετών 13€ | (Β’ Ζώνη) Κανονικό 13€, Φοιτητικό & Ανέργων, Άνω των 65 ετών 10€ |
Σάββατο/Κυριακή/αργίες (Α΄ Ζώνη) Κανονικό 17€, Φοιτητικό & Ανέργων, Άνω των 65 ετών 14€ | (Β’ Ζώνη) Κανονικό 15€, Φοιτητικό & Ανέργων, Άνω των 65 ετών 12€
Προπώληση εισιτηρίων: https://bit.ly/2nJFGsJ

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Μετρό
Το Σύγχρονο θέατρο βρίσκεται σε απόσταση 300 μέτρων από το σταθμό «Κεραμεικός».

Λεωφορεία
Γραμμές 026, 027, 813, 836, 856, 865, Α16
Στάση “Σίδερα” (επί της Ιεράς Οδού)
http://www.oasa.gr

Χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων
Στην οδό Τριπτολέμου βρίσκονται δύο κλειστά parking σε απόσταση 50 μέτρων απ’ το Σύγχρονο Θέατρο και στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου ένα κλειστό πάρκινγκ σε απόσταση 80 μέτρων.

Διευκολύνσεις για ΑμεΑ
Παρακαλούμε, να μας ενημερώνετε σχετικά κατά την κράτηση ή την αγορά των εισιτηρίων σας.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.
Μοιράστε το...Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0

Πρόσφατα Σχόλια

  • ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΚΟΥΜΗ
    21/10/2019 - 4:40 μμ ·

    Άκρως επίκαιρο, οι Λαντζέρηδες προβάλλουν το ζήτημα του ταξικού συστήματος και κατά πόσο θα μπορούσε κάποιος να ξεφύγει από τη μοίρα του. Άλλοι μένουν έρμαια αυτής, άλλοι προσπαθούν να ξεφύγουν… Το μόνο σίγουρο, κανένας δε μένει ανεπηρέαστος. Πόσο μάλλον ο θεατής που παρακολουθεί την σκληρότητα που επικρατεί σε έναν αόρατο κόσμο που παλεύει χωρίς αντάλλαγμα να μην βγουν τα άπλυτα του πάνω κόσμου στη φόρα.

  • ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΗ ΔΟΥΛΓΕΡΗ
    26/10/2019 - 5:19 μμ ·

    Στο Σύγχρονο Θέατρο παρακολούθησα την παράσταση Λαντζέρηδες με πολλές προσδοκίες λόγω της σκηνοθέτιδας Ε. Σκότη , όσο και των ηθοποιών. Η παράσταση ήταν έξοχη. Πικρό χιούμορ και συγκίνηση τα χαρακτηριστικά της. Το υπόγειο του εστιατορίου είναι ένας μικρόκοσμος της σύγχρονης κοινωνίας χωρίς διάθεση για εξιδανίκευση ή μελό. Ερμηνείες απόλυτα φυσικές , όπως συνηθίζει η Σκότη , με μια μεγάλη, ερμηνευτικά ,έκπληξη , τον ηλικιωμένο λαντζέρη, Κώστα Λάσκο. Δείτε την και απολαύστε καλό θέατρο. Αξίζει την προσοχή σας. Ευχαριστώ πολύ passion theater για τη χορηγία!

  • ΣΟΦΙΑ ΣΓΟΥΡΑΛΗ
    27/10/2019 - 8:40 μμ ·

    Παρακολούθησα την εκπληκτική παράσταση Λαντζέριδες, πρόκειται για μια μαύρη πικρή κωμωδία με πολλαπλά μυνηματα υπαρξιακά για την ζωή, τα ανεκπλήρωτα όνειρα, τις προσωπικές ματαιώσεις. Οι ερμηνείες ήταν καταπληκτικές προεξάρχοντος του συγκλονιστικου Τάσου Κωστή,από το έργο μου έμειναν οι ρήσεις: η αόρατη υπευθυνότητα, το καθήκον και η συγκλονιστική φράση του Τάσου Κωστή να είσαι ικανοποιημένος στο τέλος της ζωής σου εάν έκανες κάτι ταπεινό.

  • ΔΗΜΗΤΡΑ ΟΡΦΑΝΟΥ
    02/11/2019 - 9:31 μμ ·

    ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση.. είναι μια πα΄ρασταση που καταδεικνύει τη διαφορετικότητα των χαρακτήρων και τους συμβιβασμούς που κάνει ο άνθρωπος στη διάρκεια της ζωής του ..οι ηθοποιοί πολύ καλοί , τασκηνικά δυνατά, η μουσική υπόκρουση ξεχωριστή και ο ΄λογος αρκετά δυνατός και συγκινησιακός

  • ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ
    03/11/2019 - 5:09 μμ ·

    Υπερβαίνοντας κάθε είδους πολιτικολογία ή ταξικό σχόλιο το Dishwashers του 67χρονου σήμερα Μόρις Πάνιτς αποτελεί ένας φόρος τιμής στους σύγχρονους μεροκαματιάρηδες κάθε κοινωνίας με φόντο το υπόγειο ενός εστιατορίου εκεί όπου δίπλα στις στα βουνά από πιάτα στοιβάζονται τα ματαιωμένα όνειρα, οι νεανικές φιλοδοξίες και ο συμβιβασμός των ηρώων του. Η σκηνοθέτης Ελένη Σκότη μετρ έργων με ρεαλιστικό υπόβαθρο αναδεικνύει τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα και το πικρό χιούμορ του κειμένου με την υποστήριξη της οξυδερκούς μετάφρασης του Γιώργου Χατζηνικολάου ο οποίος υπογράφει και το θαυμάσιο σκηνικό. Οι Τάσος Κωστής, Γιάννης Σαρακατσάνης και Κώστας Λάσκος συναγωνίζονται σε ερμηνευτική ακρίβεια και αυθεντικότητα για το πρώτο must-see του νέου θεατρικού χειμώνα.

  • ΝΕΛΗ ΜΑΚΡΙΔΟΥ
    03/11/2019 - 9:21 μμ ·

    Είναι μια καθηλωτική παράσταση με ρεαλιστική σκηνοθεσία που αξίζει να δει κανείς. Αγγίζει πολλές πτυχές της ζωής μας, θα την συνιστούσα ανεπιφύλακτα. Ο χώρος του “Σύγχρονου Θεάτρου” επίσης πολύ όμορφος, τα καθίσματα αναπαυτικά και τοποθετημένα έτσι, ώστε να βλέπουμε από παντού. Ένα μεγάλο ευχαριστώ το Passion Theater για την ευκαιρία που μου έδωσε να δω αυτό το αξιόλογο έργο!

  • ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ
    07/11/2019 - 10:35 πμ ·

    Ευχαριστώ παρα πολύ το passiontheater για την πρόσκληση .Αν και το θέμα που πραγματεύεται το έργο είναι δυνατό, υπήρχαν αρκετά προβλήματα και στο σενάριο και στην σκηνοθεσία και δεν κατάφερε να περάσει τα μηνύματα που ήθελε.Οι ηθοποιοί πολύ καλοί, έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν για να στηρίξουν την παράσταση . Ευχαριστώ και πάλι passiontheater!!!

  • ΑΘΗΝΑ ΘΡΑΒΑΛΟΥ
    07/11/2019 - 4:52 μμ ·

    Οι λαντζέρηδες
    Η επιμονή και η προσήλωση στο σκοπό της εργατική ζωής δεν ταιριάζει σε όλους μας, η διαφορετική ματιά στις αξίες της ζωής καθορίζουν την πορεία μας μέσα στην εργασία, έχοντας αντίκτυπο στην εικόνα που βλέπουν οι άλλοι του ζουν παράλληλα με εμάς.
    Η παράσταση ήταν ένας πόλεμος μεταξύ της ευταξίας και του ρίσκου, από την μία ήταν η ζωή ενός ανθρώπου προσαρμοσμένου στο καλούπι που ο ίδιος όριζε, κι από την άλλη η ορμή της νεανικής δίψας για υλικές απολαύσεις στην πορεία της ζωής.
    Τέλεια απόδοση στους χαρακτήρες, με απόλυτη ψυχραιμία, η ευταξία ως πρέπει και το ρίσκο με επαναστατική έξαρση.
    Κοινός τόπος για τους δύο ήρωες – χαρακτήρες, η στάση της συνήθειας, της ισορροπίας που πολλές φορές δείχνουν οι άνθρωποι στον εργασιακό χώρο, παρόλες τις αντιθέσεις τους.
    Ευχαριστώ πολύ passion theater!!!

  • Ελενα Παντοπουλου
    09/11/2019 - 9:32 μμ ·

    Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Ήταν από τις καλύτερες παραστάσεις που έχω δει. Μετρημένες και υπέροχες ερμηνείες, καταπληκτική παρουσίαση ενός τόσο δύσκολου θέματος όπως η εργασιακή πραγματικότητα και εξαιρετική σκηνοθεσία. Είχα χρόνια να δω τόσο καλή και προσεγμένη παράσταση.

  • ΜΑΡΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
    24/11/2019 - 9:02 μμ ·

    Πολύ καλή παρασταση με εξαιρετικες ερμηνείες.Επιβεβαιωνεται η άποψη μου ότι πολλοί ηθοποιοι αδικούνται στην τηλεοραση.Ειδαμε ένα θεατρο που δικαιολογεί την ύπαρξη του σε αντίθεση με πολλά άλλα.Σιγουρα συνιστω να την δειτε.Ευχαριστω πραγματικά για τις προσκλήσεις.

  • ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΝΤΖΙΟΣ
    02/12/2019 - 9:54 πμ ·

    Προβληματισμός.Μια παράσταση που αξίζει της προσοχής σας πραγματικά.Ενα σενάριο επίκαιρο για την ίδια την ύπαρξή μας.Οι ερμηνείες αγγίζουν το άριστα.Να πάτε… προσωπικά να ευχαριστήσω για την πρόσκληση το Passion Theater…

  • ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΛΑΝΔΟΥ
    04/12/2019 - 12:25 μμ ·

    Μία παράσταση με καλούς ηθοποιούς, εξαιρετικά σκηνικά αλλά δυστυχώς με μέτριο αποτέλεσμα. Η Ελένη Σκότη μας έχει συνηθίσει σε καινοτόμες παραστάσεις κάτι που δεν είδα στη συγκεκριμένη. Μια παράσταση επίπεδη δίχως νεύρο, ένταση καμία κορύφωση. Ευχαριστώ πολύ Passion theatre για την πρόσκληση!!!

  • ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΠΠΑΤΟΣ
    04/12/2019 - 12:42 μμ ·

    Εξαιρετική παράσταση, ωραίο το κείμενο, απλό, σου κράταγε το ενδιαφέρον, προπάντών δεν βαριόσουν και δεν σε κούραζε, οι ερμηνείες πολύ καλές!
    Σου αφήνει πολλά μηνύματα γι την ζωή.
    Για τις δουλειές που αναγκάζονται να κάνουν οι νέοι χωρίς να τους αρέσουν και για τους ηλικιωμένους που τους πετάνε σαν άχρηστους όταν περάσουν τα χρόνια…

  • ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΡΚΟΥ
    05/12/2019 - 2:10 μμ ·

    Ειδα την παράσταση χθες. Καλή παράσταση, αλλα δεν φευγεις εξστασιασμενος απο αυτο που ειδες. το σκηνικό ηταν πολυ εντυπωσιακό αν και καθήλωσε τους ηθοποιούς. Υποκριτικά τωρα μαλλον περίμενα κάτι παραπάνω από τον κ. Σαρακατσάνη που αδιαμφισβήτητα ειναι εξαιρετικός ηθοποιός. Βρήκα εξαιρετικό μόνο τον κ. Λάσκο. Αξίζει πάντως η παράσταση και δεν είναι χαμένος χρόνος.

  • ΔΗΜΗΤΡΑ ΒΑΜΒΑΚΑ
    08/12/2019 - 7:52 πμ ·

    Το καλο θεατρο πετυχαινει τον σκοπο του, οταν εκτος απο την αγωγη της ψυχης μας, αφηνει φευγοντας και εναν προβληματισμο. Αυτη η παρασταση μας εκανε να περασουμε καλα, το παρακολουθησα με το εφηβο υιο μου, προς μεγαλη μου εκπληξη, και δεν βαρεθηκε και καταλαβε τα μηνυματα που περνανε οι πολυ καλοι ηθοποιοι που συμμετειχαν. Ενα μεγαλο ευχαριστω για την διπλη προσκληση που μας προσφερατε και μας δωσατε την ευκαιρια να παρακολουθησουμε μια ευχαριστη κ συναμα ποιοτικη παρασταση!

  • ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΖΗΣΗ
    08/12/2019 - 9:27 πμ ·

    Το έργο ήταν εξυπνο και σε έκανε να σκεφτείς πράγματα, είχε την τύχη να σκηνοθετηθεί από την κα Σκότη, οπότε , παρότι δύσκολο να κρατήσει το ενδιαφέρον, τα κατάφερε, εκτός από πολύ λίγα σημεία.Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση

  • ΠΕΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
    09/12/2019 - 11:47 πμ ·

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΎΘΗΣΑ ΧΘΕΣ ΜΊΑ ΙΔΙΑΊΤΕΡΗ ΠΑΡΆΣΤΑΣΗ ΣΕ ΈΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΩΡΑΊΑ ΚΑΙ ΕΥΡΎΧΩΡΑ ΘΈΑΤΡA ΜΕ ΆΝΕΤΑ ΚΑΘΊΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΓΆΛΗ ΣΚΗΝΉ. ΕΊΧΕ ΑΡΚΕΤΌ ΓΈΛΙΟ ΚΑΙ ΠΟΛΛΆ ΚΟΙΝΩΝΙΚΆ ΜΗΝΎΜΑΤΑ. ΜΠΡΆΒΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΘΟΠΟΙΟYΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ PASSION THEATER…

  • ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΛΑΒΔΑ
    12/12/2019 - 11:15 πμ ·

    Καταπληκτική παράσταση που σου αφήνει τροφή για σκέψη. Η σκηνοθεσία άψογη και τα σκηνικά εύστοχα… μεταφέρουν κατευθείαν τον θεατή στο υπόγειο της “ζωής” όπου νεανικά όνειρα και φιλοδοξίες, αλήθειες, ματαιώσεις, επανάληψη, συνήθεια καθήκον, υπευθυνότητα, συμβιβασμοί συνθέτουν το “ψυχικό παζλ” των ηρώων μιας σύγχρονης εργασιακής πραγματικότητας. Τρεις διαφορετικές γενιές ανθρώπων με τρεις διαφορετικές σκοπιές για
    την ζωή που η κάθε μία περνάει τα δικά της μηνύματα και γεννά προβληματισμό! Και οι τρεις ερμηνείες αξιόλογες σε μια παράσταση που σέβεται τον θεατή!!! Ευχαριστώ πολύ το passion theater για την όμορφη βραδιά!

  • ΕΙΡΗΝΗ ΔΗΜΟΥ
    13/12/2019 - 9:36 πμ ·

    Η περιγραφή και η αποτύπωση της ταξικής καπιταλιστικής κοινωνίας. Η εκμετάλλευση, ο συμβιβασμός, η γραναζοποίηση του εργαζόμενου. Η επιλογή του Ντρέσλερ, ως άτυπου προϊστάμενου, καθόλου τυχαία. Εκτός από απόλυτα συμβιβασμένος είναι και αυτός που θεωρεί το βάλτο της λάντζας, τέχνη. Ο ηλικιωμένος Μος έχει αποδεχτεί τη λάντζα, χωρίς να έχει συμβιβασθεί. Θέλει να πετάξει, περιμένει από το θεό – αν υπάρχει – να λογοδοτήσει για πολλά. Ο αποτυχημένος νεαρός που βρέθηκε από θαμώνας του ακριβού εστιατορίου στο υπόγειο της λάντζας, θέλει να ξεφύγει και τα καταφέρνει, ως γαμπρός όμως, ξένος στον «πάνω κόσμο» που σε οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να τον ξαναξεράσει στη λάντζα του υπογείου, αποδεικνύοντας ότι ευκαιριακά, συγκυριακά και μόνο μπορεί κάποιος να ξεφύγει. Πολύ καλές ερμηνείες, όπως αναμενόταν από ηθοποιούς της διαδρομής των κυρίων Κωστή και Λάσκου, αλλά και από τους νεότερους. Ευχαριστώ για άλλη μια φορά.

  • ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΡΔΟΣ
    13/12/2019 - 9:40 πμ ·

    Η τραγωδία να ζεις και να υπηρετείς μια απόλυτα ταξική κοινωνία χωρίς ταξική συνείδηση. Να είσαι γρανάζι ενός συστήματος, χωρίς να καταλαβαίνεις ότι η δύναμη είσαι εσύ και χωρίς εσένα, ο καλοκουρδισμένος «μηχανισμός» θα σταματήσει, θα καταρρεύσει. Κι όλο αυτό να το έχεις αναγάγει σε τέχνη, σε «αόρατη υπευθυνότητα». Σκηνοθετικά εύστοχες οι στατικές σκηνές που υποδεικνύουν το πέρασμα σε άλλη χρονική περίοδο καθώς και εκείνες με τις επαναλαμβανόμενες μηχανικές κινήσεις, με τον αξιοθαύμαστο συγχρονισμό των ηθοποιών. Οι ερμηνείες πολύ καλές, έως εξαιρετικές από τους κυρίους Κωστή και Λάσκο. Ευχαριστούμε πολύ

  • ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΝΤΟΥ
    18/12/2019 - 8:44 πμ ·

    Αξιόλογη παράσταση, με τροφή για σκέψη και προβληματισμό πάνω σε εργασιακά -ταξικά θέματα -και όχι μόνον-εξαιρετικό σκηνικό, υπέροχες ερμηνείες και σκηνοθεσία!!
    Την συνιστώ ανεπιφύλακτα!!
    Θερμά ευχαριστώ στο Passion Theater ,που μου έδωσε την ευκαιρία να την απολαύσω!!

  • ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
    20/12/2019 - 12:21 πμ ·

    Εκπληκτική παράσταση με πολύ καλές ερμηνείες!
    Το κείμενο έχει έναν ρεαλισμό που τσακίζει κόκκαλα..
    Ματαιωμενα όνειρα και η αέναη κίνηση των γραναζιων που γυρίζουν ατέρμονα..
    “Κι αν τελικά υπάρχει Θεός?
    Έχει για πολλά να λογοδοτήσει”
    Ευχαριστούμε πολύ για τις προσκλήσεις

  • ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΕΜΜΟΣ
    20/12/2019 - 10:45 πμ ·

    Δυνατές ερμηνείες σε μια πικρή κωμωδία που θίγει τις σκληρές πλευρές και τα αδιέξοδα της εργασίας στον καπιταλιστικό κόσμο, τα όνειρα που χάνονται στο κυνήγι της επιβίωσης και τον συμβιβασμό του ατόμου με την ταξικά προδιαγεγραμμένη μοίρα του. Απολαυστικός ο βετεράνος Κώστας Λάσκος στον ρόλο ενός ανθρώπου που εργάστηκε σκληρά για όλη του τη ζωή χωρίς να μπορέσει να πραγματοποιήσει ούτε μία επιθυμία του. Ο Τάσος Κωστής επιβεβαιώνει την κλάση του στον σύνθετο κωμικοτραγικό ρόλο του συμβιβασμένου αλλά βαθειά καταπιεσμένου λαντζέρη. Δυναμική ερμηνεία και από τον Γ. Καρακατσάνη στο ρόλο του ασυμβίβαστου νέου που προσπαθεί να οργανώσει μία αντίδραση απέναντι στο σύστημα αλλά τελικά γίνεται μέρος του.

  • ΕΛΕΝΗ ΜΙΣΚΟΥ
    20/12/2019 - 11:37 πμ ·

    Θα ξεκινήσω με το σκηνικό: πολύ βαθιά, στα έγκατα του υπερπολυτελούς εστιατορίου (τεράστια η σκάλα που οδηγεί επάνω), χωρίς κανένα φυσικό φωτισμό, έχει στηθεί η λάντζα του, με σύγχρονο εξοπλισμό που να εξασφαλίζει το επιθυμητό αποτέλεσμα: πεντακάθαρα πιάτα. Οι τρεις ήρωες παγιδευμένοι σε μια ζωή που δεν τους αρέσει και είτε προσπαθούν να ξεφύγουν για να μην τους ρουφήξει για πάντα (Έμετ, μορφωμένος με φιλοδοξίες), είτε δεν έχουν τρόπο διαφυγής (ο άρρωστος και γέρος Μος), είτε τέλος έχουν πείσει τον εαυτό τους ότι την αγαπούν (Ντρέσλερ, ουσιαστικά παραιτημένος από την ζωή). Τονίζεται πολύ βέβαια το στοιχείο του «αναλώσιμου»: ο άρρωστος, ο ηλικιωμένος, ο αντιδραστικός. Το έργο, αν και σχετικά καινούργιο, αποκτά άλλη σημασία σήμερα που η χώρα και κυρίως οι πολίτες της – εργαζόμενοι ταλανίζονται από τις επιπτώσεις της δεκαετούς κρίσης. Πολύ εύστοχοι διάλογοι, με εξαιρετικό μαύρο χιούμορ. Πολύ καλές οι ερμηνείες με πετυχημένη επιλογή ηθοποιών για κάθε ρόλο. Εξαιρετική η σκηνοθεσία της κ. Σκότη. Δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο. Την ευχαριστούμε που επιλέγει και σύγχρονα κοινωνικά έργα που δεν τα έχουμε δει ξανά στην ελληνική θεατρική σκηνή. Ευχαριστούμε πολύ το Passion Theater για τις προσκλήσεις!

  • ΜΑριΑ ΚΑΡΑΝΤΖΙΑ
    22/12/2019 - 10:17 μμ ·

    Εξαιρετική παράσταση!οι ερμηνείες καταπληκτικες. Κάθε ρόλος σου δημιουργούσε προβληματισμό για διαφορετική πτυχή του εαυτού σου. Καθένας μας ήταν λίγο από τον κάθε χαρακτηρα. Συγχαρητήρια και ευχαριστούμε για το υπέροχο δώρο!!!

  • ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΡΑΝΤΩΝΙΟΥ
    27/12/2019 - 3:31 μμ ·

    παρακολούθησα την παράσταση το Σάββατο 21/12 και ακόμα νιώθω ένα σφίξιμο στο στομάχι. Υπέροχες ερμηνείες από όλους και σωστή σκηνοθεσία, δεν θα το χαρακτήριζα όμως μαύρη κωμωδία όπως είχα δει σε διάφορα σάιτ, καθαρά κοινωνικό είναι κατά την άποψη μου.

  • ΝΙΚΗΤΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
    30/12/2019 - 11:32 πμ ·

    Ευχαριστουμε πολυ για την πρόσκληση. Ηταν μια πολυ ομορφη παρασταση. Ο Τάσος Κωστής ηταν πολυ καλος στο ρολο του, αλλα και οι υπολοιποι 3 επισης. Μια ωραια σκηνοθεσια με ωραιο ρυθμο και υπεροχα σκηνικα. Να πατε για προβληματισμο.

  • ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΕΛΛΑΤΟΥ
    03/01/2020 - 1:03 μμ ·

    ΥΠΕΡΟΧΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ΜΕ ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ, ΤΗΝ ΣΥΣΤΉΝΩ ΑΝΕΠΙΦΎΛΑΚΤΑ ΑΛΛΆ ΕΊΝΑΙ ΓΙΑ ΨΑΓΜΕΝΟΥΣ ΘΕΑΤΡΟΦΙΛΟΥΣ!!!!
    ΕΊΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΦΉΝΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΎΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΖΩΉ, ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΤΟ ΜΈΛΛΟΝ….
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΠΟΛΎ ΤΟ PASSIONTHEATER ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ!!!!

  • ΣΟΥ ΑΓ
    06/01/2020 - 12:51 πμ ·

    Μια δυνατή σκηνοθεσία σε ένα δυνατό κείμενο. Ενα έργο βαθιά πολιτικό που μας συστήνει τους losers της εποχής. Καθένας από τους λαντζέρηδες εσωτερικεύει με διαφορετικό τρόπο τη μιζέρια του. Ολοι όμως υποφέρουν το ίδιο από μοναξιά, έλλειψη επικοινωνίας και προοπτικής, ανεξάρτητα από το πώς βιώνουν την σκληρή πραγματικότητά τους. Είναι ένας ιδιότυπος αγώνας ψυχικής επιβίωσης – καθένας με τα μέσα που διαθέτει. Μια παράσταση που περνάει μέσα μας και θα τη σκεφτούμε πολλές φορές

  • ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΚΚΙΝΗΣ
    09/01/2020 - 10:58 μμ ·

    Καταπληκτική παράσταση που αγγίζει τη σύγχρονη εργασιακή πραγματικότητα. Οι ηθοποιοί μεταφέρουν αρκετά πειστικά τον προβληματισμό και την αγωνία, μέσα από εκπροσώπους τριών διαφορετικών ηλικιακά γενιών, που καλούνται να συνυπάρξουν στον ίδιο εργασιακό χώρο, ο οποίος αναπλάθεται με λιτά σκηνικά μέσα.

  • ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΑΝΤΩΝΙΟΥ
    11/01/2020 - 11:19 πμ ·

    Μια παράσταση ένας μικρόκοσμος κυρίως της ανειδίκευτης εργασίας και τρεις διαφορετικοί άνθρωποι – τρεις διαφορετικές αντιλήψεις. Ο υπεύθυνος- συμβιβασμένος που πείθει τον εαυτό του για την σημαντικότητα της εργασίας τους ώστε να είναι εντάξει με τον εαυτό του χωρίς φιλοδοξίες, ο κάποτε με λίγα όνειρα συνήθως ανειδίκευτος που προς το τέλος της ζωής του δεν έχει κάτι άλλο από την εργασία , ο νέος με όνειρα και προσόντα που θεωρεί ότι ξέπεσε σε αυτήν την κατάσταση και άλλοτε είναι πρόθυμος να συμβιβαστεί με αυτό και άλλοτε να κάνει τα πάντα για να ξεφύγει και στο τέλος ο δεύτερος νέος που συμβολίζει την επαναληψιμότητα της εργασίας και της ζωής. Καλές ερμηνείες σε ένα κοινωνικό έργο με κάποιες πινελιές μαύρου χιούμορ κυρίως από τον Μος

  • ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
    13/01/2020 - 12:10 πμ ·

    Μία εξαιρετική παράσταση από όλες τις πλευρές: κείμενο, σκηνοθεσία, ηθοποιοί. Ο συγγραφέας Morris Panych φωτίζει την «κάτω πλευρά» των δύο κόσμων του καπιταλισμού, τον κόσμο της εργασίας. Κι η Ελένη Σκότη «στήνει» την παράσταση, δίνοντας περιεχόμενο σε κάθε λεπτομέρεια, όπως μας έχει συνηθίσει. Ο «πάνω» κόσμος στο εστιατόριο πολυτελείας είναι οι πλούσιοι, οι «πετυχημένοι», πελάτες και η διοίκηση της εταίρας. Ο κόσμος αυτός είναι ένα άβατο για τους λαντζέρηδες που ζουν και δουλεύουν στο υπόγειο. Οι πλούσιοι κάνουν την παρουσία τους αισθητή από τις επιλογές τους, τον απόηχο από τα γέλια και τα γλέντια τους, από τα λερωμένα πιάτα τους και – ενίοτε – από το εγκαταλελειμμένο «γκουρμέ». Μια σκάλα μακρόστενη και «απόκρημνη» τους συνδέει, με μουσική, ήχους [Στέλιος Γιαννουλάκης] και προβολές που παραπέμπουν στα γρανάζια της μηχανής, στον ιστό της αράχνης που εξυφαίνεται. Αλλά και τα υπόλοιπα φωτισμός [Αντώνης Παναγιωτόπουλος], σκηνικά – κοστούμια [Γιώργος Χατζηνικολάου], είναι έτσι επιμελημένα.
    Οι λαντζέρηδες, οι εργάτες, παραδίδουν από γενιά σε γενιά και παραδέρνουν να ικανοποιήσουν τις ορέξεις ενός κόσμου που θέλει να αγνοεί την ύπαρξή του. Ο γέρος – καρκινοπαθής, ετοιμοθάνατος και υπό απόλυση λόγω κακής αξιολόγησης, Μος [Κώστας Λάσκος], αναφέρεται στον Τζορτζ, που ήταν εκεί πριν τους υπόλοιπους. Ο αρχιλαντζέρης Ντρέσλερ [Τάσος Κωστής] καθοδηγεί την ομάδα στο έργο της, αναλαμβάνει να εκπαιδεύσει τους νέους: πρώτα τον Έμετ [Γιάννης Σαρακατσάνης] και τέλος τον Μπάροουζ [Αλέξανδρος Μανωλίδης].
    Το σύστημα, που με μαεστρία κυβερνά τη ζωή τους, μοιάζει με την ειμαρμένη που αναμετριέται και κατατρώει όνειρα, ελπίδες και ζωές. Μπορεί κανείς να αντιστρέψει τους όρους; Ο Έμετ, ξεπεσμένος πλούσιος νέος, μένει για ενάμιση χρόνο στη δουλειά, με το μυαλό στη φυγή – υποτίθεται – πετυχαίνει να ξεφύγει με έναν γάμο με νέα «πλουσίας οικογενείας». Οι προσπάθειές του να μεταβάλλει, έστω και λίγο, το εργασιακό περιβάλλον, με υπομνήματα προς την εταιρία, αποδεικνύονται έωλες. Ο Ντρέσλερ διαμορφώνει έναν ζωτικό χώρο, έναν χώρο εξουσίας, εξωραΐζοντας το άθλιο περιβάλλον και πείθοντας τον εαυτό του πως κάνει κάτι το πολύ σημαντικό. Παράλληλα, προσαρμόζει τα όνειρα σε έναν χαμηλό πήχη απαίτησης, σε ένα ρεαλισμό, διαμορφώνοντας στο υπόγειο μικρό λαχανόκηπο για καρότα. Ο άτεγκτος με τη δουλειά Ντρέσλερ λέει ΝΑΙ στη μικροκομπίνα, διακινώντας κρέατα του εστιατορίου με ίδιο όφελος αλλά και δείχνει αλληλεγγύη στο Μος, λίγο πριν το θάνατο του γέροντα, δίνοντας από την τσέπη του λεφτά για εκείνον και κρύβοντάς του για διάστημα πως είναι πλέον απολυμένος.
    Ο Morris Panych μαστιγώνει τον καπιταλισμό στις αναπτυγμένες χώρες, δείχνοντας την αθλιότητα και την αδικία σε βάρος των κάτω, εξαιτίας μιας «ντε φάκτο» κοινωνικής πυραμίδας με ορόφους και στεγανά. «Ο θεός», λέει ο συγγραφέας, με το στόμα του Μος, που έχοντας ξεχάσει κάθε κοινωνική μέριμνα βαδίζει προς τον τάφο, «έχει να απολογηθεί για πολλά». Το ψυχογράφημα των ηρώων με διακυμάνσεις αλλά εστιασμένο, δοσμένο με ένα πικρό χιούμορ… Ο θεατής αναρωτιέται πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς τα πράγματα. Χωρίς το έργο να απαντά, βοηθά στην πεποίθηση πως η σαπίλα πρέπει να μπει στην άκρη….

  • ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΠΑ
    24/01/2020 - 12:53 πμ ·

    Εξαιρετική παράσταση. Φοβερό κείμενο που καταπιάνεται με ένα διαχρονικό και πολύ επίκαιρο θέμα.Πολύ καλή σκηνοθεσία. Εξαιρετικοί όλοι οι ηθοποιοί. Χωρίς πολλά λόγια μια παράσταση που την προτείνω ανεπιφύλακτα. Τροφή για σκέψη . Ευχαριστούμε για την ευκαιρία να την παρακολουθήσουμε.

Αφήστε ένα σχόλιο

Θέατρο

Σύγχρονο Θέατρο

Διεύθυνση: Ευμολπιδών 45, Γκάζι Τηλ.: 210 3464380 Το Σύγχρονο Θέατρο στεγάζεται στον χώρο που φιλοξένησε παλαιότερα το Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας και το Εθνικό Θέατρο, όπου παρουσιάστηκαν δεκάδες θεατρικές παραστάσεις. Ανακαινίστηκε για τις ανάγκες των φετινών παραγωγών. Ο τελικός όμως στόχος είναι η δημιουργία ενός ριζοσπαστικής μορφής χώρου με μια νέα σχέση Θεατή και Θεάματος. Οι επιλογές των θεαμάτων θα υπαγορεύονται μόνο από καλλιτεχνικά κριτήρια έξω από προκαταλήψεις, διαχωρισμούς και αγκυλώσεις που δημιούργησε ο προηγούμενος καιρός.