Η δύναμη του σκότους

Παρακολουθήστε την

Aπό 07/10/2017 μέχρι 30/12/2017
Διάρκεια 130' (με διάλλειμα)

Ένα σχεδόν άγνωστο αριστούργημα του Τολστόι γραμμένο μέσα στη δίνη μια βαθύτατης εσωτερικής κρίσης του, με ήρωές του όχι πρόσωπα της «καλής κοινωνίας» όπως συνηθίζει, μα απλούς μουζίκους κοντά στους οποίους προσπαθεί να ζήσει γαλήνια και ειρηνικά. Κι όμως συμβαίνουν και εδώ πράγματα φρικαλέα.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία – Καλλιτεχνική επιμέλεια: Ελένη Σκότη, Γιώργος Χατζηνικολάου
Δ/νση Παραγωγής – Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Χατζηνικολάου
Πρωτότυπη Μουσική: Βαλέρια Δημητριάδου, Γιώργος Παπαγεωργίου
Video – Trailer: Σταύρος Συμεωνίδης, Κώστας Δαβελάς
Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Τριανταφυλλιά Δούνια
Δημόσιες Σχέσεις – Βοηθός Παραγωγής: Μαρία Αναματερού

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αγορίτσα Οικονόμου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Γιώργος Ζιόβας, Θανάσης Χαλκιάς, Αθηνά Αλεξοπούλου, Μιχαήλ Γιαννικάκης, Αθανασία Κουρκάκη, Μαρία Προϊστάκη, Βαλέρια Δημητριάδου

Μέρες και ώρες

Τετάρτη 19:00 (εκτός από 25/10 & 01/11)
Σάββατο 18:30
Κυριακή 18:00

Περιγραφή της Παράστασης

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Η Ομάδα Νάμα θα συνεχίσει για 2η σεζόν το αριστούργημα του Λέοντος Τολστόι «Η δύναμη του σκότους», που θα επαναληφθεί από 7 Οκτωβρίου 2017 στο Σύγχρονο Θέατρο από έναν εξαιρετικό θίασο.

Λίγα λόγια για το έργο:
Το 1880, ένας μουζίκος ομολόγησε δημόσια, στο γάμο της πρόγονής του, πως είχε κάνει παιδί μαζί της, το σκότωσε αμέσως μετά και ύστερα προσπάθησε να σκοτώσει και το δικό του εξάχρονο κοριτσάκι. Λίγα χρόνια μετά, με αφορμή αυτό το ανατριχιαστικό έγκλημα, γράφεται η δύναμη του σκότους. Ένα έργο που το αβυσσαλέο σκοτάδι του θυμίζει τον Μάκβεθ του Σαίξπηρ και την Κόλαση του Δάντη.

Το αναμφισβήτητο και σχεδόν άγνωστο αυτό αριστούργημα είναι γραμμένο μέσα στη δίνη μια βαθύτατης εσωτερικής κρίσης και φωτίζει με σπαρακτικό τρόπο τις διαστάσεις της, γιατί εδώ ο Τολστόι έχει ως ήρωές του όχι πρόσωπα της «καλής κοινωνίας», που έτσι και αλλιώς την κατακρίνει και την αρνιέται, μα απλούς μουζίκους – «αγνούς», «καλούς» χωρικούς θα λέγαμε αφελώς – κοντά στους οποίους προσπαθεί να ζήσει γαλήνια και ειρηνικά. Κι όμως συμβαίνουν και εδώ πράγματα φρικαλέα.

Τα συμπεράσματα του Τολστόι για την ίδια την ανθρώπινη φύση, εν τέλει, είναι σκοτεινά, ζοφερά, δυσβάστακτα.

Δεν αποκλείεται όμως, ύστερα από την πτώση – όσο μεγάλη κι αν είναι αυτή – την τελική εξύψωση, τη μετάνοια, την πραγματική, ολοκληρωτική «εκ των ένδον» αλλαγή, όσο δύσκολη – σχεδόν αδύνατη – και εάν φαίνεται.

(Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, από το βιβλίο Η δύναμη του Σκότους, Εκδόσεις Ροές)

Έγραψαν για την παράσταση

«Το έργο ερέθισε τη φαντασία του εικαστικού Γιώργου Χατζηνικολάου και της σπουδαίας δασκάλας ηθοποιών Ελένη Σκότη και αποφάσισαν σκηνικά, ως όψη και ύφος, να το αποδομήσουν αλλά να μην το γελοιοποιήσουν… Η Σκότη δίδαξε όχι νατουραλιστική υποκριτική αλλά ρεαλιστική με μερικές νύξεις συμβολισμού και κριτικού ρεαλισμού. Ο σκηνικός χώρος που οργάνωσε ο Χατζηνικολάου πήρε χαρακτήρα δομικό, χωρίς καμία αναφορά σε γραφικούς χώρους, σε ιθαγένεια και λαϊκό γούστο έστω ρωσικό. Ένα παιδικής αφέλειας πολυδύναμο πάζλ. Η μουσική, πρωτότυπη, που υπογράφουν η Βαλέρια Δημητριάδου και ο Γιώργος Παπαγεωργίου είχε εξαίσια μελωδική γραμμή που σε παρέπεμπε στον σύγχρονο με το έργο βερισμό της ιταλικής όπερας…» Τα Νέα, 13/05/2017, Κώστας Γεωργουσόπουλος 

«Η σκηνοθεσία επιχειρεί να απελευθερώσει το έργο από τη βαριά νατουραλιστική κληρονομιά του, όχι μόνο σε σκηνογραφικό επίπεδο αλλά και συνολικότερα. Του δίνει αέρα, το «τσιγκλάει» με τρυφερότητα, χωρίς εξυπνακίστικη διάθεση, ενώ με λεπτότητα εγχέει μικρές δόσεις χιούμορ που ασκούν απρόσμενη γοητεία χωρίς να παραβιάζουν την οντότητα των νοημάτων. Το καθαρό αφηγηματικό νήμα, η διαυγής παρουσίαση των χαρακτήρων και των σχέσεων συνοδεύονται ενίοτε από διάθεση παιχνιδιάρικη – βλ. τη σκηνή σεξ των παράνομων εραστών που κάνουν τα δοκάρια να τρίζουν – ή από μπρεχτικές πινελιές – οι «οδηγίες» των ηθοποιών προς τους οργανοπαίκτες, ένα ντουέτο ακορντεόν και μπαλαλάικας που συνοδεύει ζωντανά μεγάλο μέρος της δράσης με απλές, ζωηρές μελωδίες…» Lifo, 2/3/2017, Λουΐζα Αρκουμανέα 

«Αρχικά μ’ έναν γκροτέσκο σαρκασμό που θέλει να υπογραμμίσει το γελοίο της ύπαρξης και στη συνέχεια με ψηλούς δραματικούς τόνους οι οποίοι οδηγούνται γοργά στη βαθιά τραγική κορύφωση. Η παράσταση φέρει δομικά χαρακτηριστικά αρχαίας τραγωδίας με χαρακτηριστικότερη τη διαχείριση του θιάσου ως Χορό… Ωστόσο το κυρίως αίτημα της σκηνοθεσίας της εδρεύει αλλού. Η Σκότη ζητάει από τους ηθοποιούς της να γίνουν κωμικοί πριν γίνουν τραγικοί…» Τοspirto.net, 29/3/2017, Στέλλα Χαραμή 

«Η Ελένη Σκότη με τη μοναδική σκηνοθεσία της, γεμάτη ποίηση και ρεαλισμό, αναπαριστά έναν ολόκληρο χαμένο κόσμο. Δεν είναι απλώς 130 λεπτά αλλά 130 λεπτά γεμάτα με συναισθήματα, ήχους, εικόνες και ατμόσφαιρες. Μια βαθιά και σοφή ανατομία του ανθρώπινου ψυχισμού όταν έρχεται αντιμέτωπος με το θηρίο της πλεονεξίας. Ένα σκοτεινό και παγερό παραμύθι στημένο με φαντασία, σαρκασμό, κέφι, τραγικότητα και εξαίσιες ερμηνείες. Ένας πίνακας ζωής πλημμυρισμένος από πίκρα, οίκτο, ανθρωπιά και μεγαλείο». Catisart, 22/3/2017, Ειρήνη Αϊβαλιώτου

«Η σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη, ρυθμισμένη με σχολαστική ακρίβεια, δίνει το προβάδισμα στους ηθοποιούς. Χωρίς να υποτιμήσει σε κανένα επίπεδο το δυστοπικό χαρακτήρα της εποχής και των ηρώων, γοητεύεται και τονίζει και τα πλεονάζοντα κωμικά στοιχεία. Δίνει μια απογυμνωμένη κατεύθυνση προς ηθοποιούς και χρησιμοποιεί τα σκηνικά – αντικείμενα, σαν σύμβαση στη σύμβαση…» My theatro.gr, 17/03/2017, Κάτια Σωτηρίου 

«Η Ομάδα Νάμα εμμένοντας σε ένα θέατρο με κοινωνικό περιεχόμενο κι έχοντας μελετήσει τα τελευταία χρόνια το ρεαλισμό στο θέατρο και τον τρόπο ενσωμάτωσης άλλων μορφών θεατρικής φόρμας σε μια παράσταση παρουσιάζει  το έργο  του Λέοντος Τολστόι Η Δύναμη του Σκότους…Η Ελένη Σκότη για μένα είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις του ελληνικού θεάτρου που ξέρει τι ψάχνει για αυτό από παράσταση σε παράσταση βρίσκει κομμάτια από το πάζλ του πυρήνα της ιδέας που έχει για το θέατρο σήμερα… Πολύ ενδιαφέρον έχει και η σκηνογραφία του έργου. Όγκοι φελιζόλ που μεταφέρονται σαν “πούπουλα” καθορίζοντας χώρους και συναισθήματα. Ένα σκηνικό ικανό να δημιουργήσει εντάσεις και ρυθμούς πολύ νατουραλιστικούς, ενώ είναι οριακά αφαιρετικό. Το σκηνικό και η χρήση του αγγίζει το ιδιοφυές. Ο Γιώργος Χατζηνικολάου είναι το ιδανικό αναγκαίο υπόλοιπο μισό της Ελένης Σκότη…» boro.gr, 16/03/2017, Άννα Δρούζα 

«Το έργο ολόκληρο δεν είναι τίποτα άλλο παρά η άρνηση κάθε ιδανικού. Ο εξευτελισμός κάθε ηθικής έννοιας. Μια προσβολή σε κάθε τι ωραίο. Ούτε ο Ζολά δεν έφτασε σε τέτοιο σημείο χυδαίου και κτηνώδους ρεαλισμού…» Θεατρομάνια, 24/03/2017, Μαρία Μαρή 

«Είναι ένα αναπολογητικό, υπέρογκο μελόδραμα από αυτά τα πιο πάνω, τα κανονικά αδύνατα να αποδοθούν μοντέρνα στο σήμερa… αυτή όμως η παράσταση της Ομάδας ΝΑΜΑ δεν είναι έτσι. Δεν πέφτει σε αυτή την παγίδα, αλλά τη μανουβράρει θα ‘λεγα ιδιοφυώς. Να πως: η σκηνοθεσία (Ελένη Σκότη, Γιώργος Χατζηνικολάου) λειτουργεί με διαρκή επίγνωση που ακριβώς βρίσκεται αυτή η πολύ (πολύ) λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το δράμα αυτό από την αυτογελοιοποίηση, και χορεύει διαρκώς γύρω της πιρουέτες…» Gkoultoura.gr, 28/3/2017, Μανώλης Βαμβούνης 

«Η σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη καθόρισε με δύναμη την ενότητα των σκηνών και την ψυχογραφική καθαρότητα των ηρώων. Ο Γιώργος Παπαγεωργίου δημιούργησε έναν ολοκληρωμένο Νικήτα που δεν σκοτίζεται για τίποτα παρά από την καλοπέρασή του. Γεμάτος ζωντάνια, ανεμελιά και διάθεση για ζωή αναλώνεται σε επιπόλαιους έρωτες, παρασύρεται δίχως καμιά περίσκεψη και αυτοέλεγχο σε πράξεις κολάσιμες και φθάνει έως το έγκλημα. Τότε έρχεται η στιγμή, που καθώς απειλείται από τον ίδιο του τον εαυτό και καταντά έρμαιο της φοβίας, κάνει την μεγάλη του στροφή και λυτρώνεται από το υπαρξιακό του σκοτάδι. Συγκλονιστικός στην εκ βαθέων εξομολόγηση και στην επίκληση της συγχώρεσης, επιστρέφει στο φως…» Newsbeast.gr, 06/03/2017, Χαρά Κιούση 

«Θεωρώ το συγκεκριμένο έργο ένα από τα καλύτερα που είδαμε φέτος στις αθηναϊκές αίθουσες …Είναι τόσο μεστή, με μέτρο, έμπνευση και φαντασία η σκηνοθετική ματιά της πολύ έμπειρης σκηνοθέτιδος Ελένης Σκότη και του ικανότατου Γιώργου Χατζηνικολάου, που μας εκπλήσσουν ευχάριστα. Οι δυόμισι ώρες της παράστασης κυλούν πολύ γρήγορα. Και δεν αισθάνεσαι ότι παρακολουθείς μία σκληρή τραγωδία. Υπάρχει χιούμορ. Η παράσταση κυλά σαν ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά. Ένα σκληρό παραμύθι που μας βάζει να σκεφτούμε πολύ βγαίνοντας από το θέατρο: Τι αξίζει περισσότερο; Η απόκτηση όλο και περισσοτέρων υλικών αγαθών ή η ηρεμία και το φως της ψυχής μας;…» Theaterproject365, 5/3/2017, Bίβιαν Μητσάκου 

«Πολυμορφικό μαύρο φελιζόλ, οριοθετεί και μεταμορφώνει τη δυναμική του χώρου. Ποικιλία χρωμάτων συνθέτουν πορτρέτα ανήθικων χαρακτήρων, που αδιαφορούν για τη δυστυχία που μπορεί να προκαλούν στους άλλους. Όμορφη ζωντανή μουσική, από ακορντεόν και μπαλαλάικα, σε συνδυασμό με ζωηρές και απλές φωνητικές συνθέσεις λαξεύουν τη συναισθηματική κατάσταση των ηρώων…» Debop.gr, 14/3/2017,  Χριστίνα Θάνου 

«Μία ευφυής σκηνοθετική ανάγνωση ενός – άγνωστου στους περισσότερους – θεατρικού έργου του Τολστόι, που μας θυμίζει ότι όλα είναι ζήτημα ηθικής.…H «Δύναμη του σκότους» είναι μία παράσταση που αξίζει να δείτε κυρίαρχα για τον ευφυή τρόπο που έχει σκηνοθετηθεί από τη Σκότη και τις πολύ καλές ερμηνείες των ηθοποιών της…» Texnesplus, 27/3/2017, Δημήτρης Χαλιώτης 

«Ξεπερνώντας τη «διαπεραστικότητα» του τολστοικού μοραλισμού η σκηνοθεσία πειραματίζεται με τη σχέση σώματος – χώρου, την πλαστικότητα, τους ήχους, το βάθος, το φωτισμό δημιουργώντας μια αισθητική μεθερμηνεία ενός παροπλισμένου κειμένου και επιτυγχάνοντας ταυτόχρονα τη δυναμική επανεκκίνηση του…» Kritikitheatrou.gr, 4/4/2017, Γιώργος Παπαγιαννάκης 

«Mια πτώση – όσο μεγάλη κι αν είναι – δεν αποκλείει την τελική εξύψωση, τη μετάνοια, την πραγματική και ολοκληρωτική αλλαγή. Άλλωστε αυτές οι τραγικές αντιφάσεις περικλείονται μέσα στο μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής …Η παράσταση της Ομάδας Νάμα, μας μεταφέρει το σκοτεινό σύμπαν του Τολστόι γεμάτο δολοπλοκίες, απληστία, δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης, άγνοια, ηθικό εκχυδαϊσμό…»  Theatercomments.gr, 21/2/2017, Σιλένα Μπατάγια

Τιμή εισιτηρίου:
Πέμπτη/Παρασκευή: Κανονικό 15 €, Φοιτητικό, άνω των 65 & ανέργων 10 €
Σάββατο/Κυριακή/Αργίες:  Κανονικό 17 €, Φοιτητικό, άνω των 65 & ανέργων 12 €

Προπώληση: στo ταμείo του Σύγχρονου Θεάτρου, Ευμολπιδών 45, Γκάζι
τηλ 210 3464380, email: sixronotheatro@gmail.com, site: www. sixronotheatro.gr
&
στο ταμείο του Επί Κολωνώ, Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Κολωνός
τηλ 210 5138067, email: xkolono@otenet.gr, site: www.epikolono.gr

Αγορά εισιτηρίων: www.epikolono.gr

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.
Μοιράστε το...Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0

Πρόσφατα Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Θέατρο

Σύγχρονο Θέατρο

Διεύθυνση: Ευμολπιδών 45, Γκάζι Τηλ.: 210 3464380 Το Σύγχρονο Θέατρο στεγάζεται στον χώρο που φιλοξένησε παλαιότερα το Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας και το Εθνικό Θέατρο, όπου παρουσιάστηκαν δεκάδες θεατρικές παραστάσεις. Ανακαινίστηκε για τις ανάγκες των φετινών παραγωγών. Ο τελικός όμως στόχος είναι η δημιουργία ενός ριζοσπαστικής μορφής χώρου με μια νέα σχέση Θεατή και Θεάματος. Οι επιλογές των θεαμάτων θα υπαγορεύονται μόνο από καλλιτεχνικά κριτήρια έξω από προκαταλήψεις, διαχωρισμούς και αγκυλώσεις που δημιούργησε ο προηγούμενος καιρός.

Τοποθεσία

Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας, Ευμολπιδών, Αθήνα, Ελλάδα