Φυλές

παίχτηκε

Aπό 25/01/2019 μέχρι 21/04/2019
Διάρκεια 110'

Ο Μπίλυ, αν και εκ γενετής κωφός, έχει μεγαλώσει «φυσιολογικά» μέσα σε μια οικογένεια που έχει κάνει τα πάντα για να αμβλύνει τις συνέπειες της διαφορετικότητάς του. Η εισβολή όμως της Σύλβιας στον μικρόκοσμο της οικογένειας ανατρέπει ό,τι ίσχυε μέχρι τότε.

Συντελεστές

Μετάφραση: Έρι Κύργια
Σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς
Σκηνικά – Κοστούμια: Εδουάρδος Γεωργίου
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης
Βοηθός σκηνογράφου: Έλλη Αποστολάκη
Βοηθός σκηνοθέτη: Χρήστος Τζαμαργιάς
Βίντεο: Δήμητρα Τρούσα
Σύμβουλος δραματουργίας: Ελένη Μολέσκη
Επιστημονικός σύμβουλος: Κωνσταντίνος Σαμαράς
Παραγωγή:  Lead-in-Arts ΑΜΚΕ, Θέατρο Σταθμός

Παίζουν οι ηθοποιοί: Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Μανώλης Μαυροματάκης, Δημήτρης Κουρούμπαλης, Μάνος Καρατζογιάννης, Βασιλική Τρουφάκου, Ελένη Μολέσκη.

 

Μέρες και ώρες

Τετάρτη 21:00
Παρασκευή 21:00
Σάββατο 21:00
Κυριακή 19:15

Περιγραφή της Παράστασης

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

ΦΥΛΕΣ
της Νίνα Ρέιν
σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά
στο Θέατρο Σταθμός

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ μέχρι 21 Απριλίου

Πέντε χρόνια μετά το «Ποιός σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα» ο Τάκης Τζαμαργιάς κι ο Μάνος Καρατζογιάννης συναντιούνται ξανά στο πολυβραβευμένο έργο της Νίνα Ρέιν «Φυλές» (Drama Desk Award for Outstanding Play, New York Drama Critics’ Circle Award, Off-Broadway Alliance Award – Best Play, υποψήφιο για Olivier Award), που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα με μια εξαιρετική διανομή.

Η Νίνα Ρέιν, μια νέα δυναμική φωνή του βρετανικού θεάτρου, επεξεργάζεται με ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και τη συγκίνηση μια σειρά ευαίσθητων θεμάτων: την απουσία ενσυναίσθησης ακόμα κι ανάμεσα στους πιο στενούς ανθρώπινους δεσμούς, τα όρια της λεκτικής επικοινωνίας, την ανάγκη να ανήκεις σε μια φυλή παρά τα όποια αδιέξοδά της.

Ο Μπίλυ, αν και εκ γενετής κωφός, έχει μεγαλώσει «φυσιολογικά» μέσα σε μια οικογένεια που έχει κάνει τα πάντα για να αμβλύνει τις συνέπειες της διαφορετικότητάς του. Η εισβολή όμως της Σύλβιας στον μικρόκοσμο της οικογένειας ανατρέπει ό,τι ίσχυε μέχρι τότε. Παρότι o Κρίστοφερ, ο πατέρας της οικογένειας, επιμένει πως «χωρίς τις λέξεις δεν μπορούμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας», τα μέλη της άλλοτε μέσα από τη γλώσσα κι άλλοτε μέσα από τη σιωπή διεκδικούν τη δική τους φωνή. Στη θαυμαστή της αυτή αλληγορία η Ρέιν εστιάζει στην περιπλοκότητα της επικοινωνίας μέσα στον μικρόκοσμο της φυλής μας, της ίδιας μας της οικογένειας, στα πιο κοντινά μας άτομα, εκείνα δηλαδή που «αγαπάμε και γνωρίζουμε πιο πολύ».

Τελικά ο λόγος μπορεί να είναι τόσο περιοριστικός όσο η σιωπή; Και  η σιωπή μπορεί να είναι το ίδιο εύγλωττη με το λόγο;

ΕΓΡΑΨΑΝ για τις ΦΥΛΕΣ
Του άξιζε πιστεύω του θεάτρου στο Μεταξουργείο να έχει μια αληθινά μεγάλη επιτυχία – μια επιτυχία με εμπορικό πέρα από καθαρά καλλιτεχνικό χαρακτήρα.Και τώρα, με τις «Φυλές» της Νίνα Ρέιν στη σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά, ήρθε φαίνεται η ώρα να απολαύσει τον διπλό αυτό θρίαμβο.Από την άποψη της καλλιτεχνικής αξίας, κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλλει για τη σημασία του νεοφερμένου βρετανικού έργου.Κι αν κρίνω από την κοσμοσυρροή στο φουαγιέ του «Σταθμού», μόλις λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα, η παράσταση θα διαρκέσει για καιρό στις μαρκίζες του.Ο Τάκης Τζαμαργιάς έχει κάνει θαυμάσια δουλειά στο έργο.Η διδασκαλία του έχει ρυθμό, και με την πολυεπίπεδη μετάφραση της 'Ερις Κύργια, δίνει ζωή και σε όσα «εκστομίζονται» και σε όσα σιωπούν εγκλωβισμένα στο σώμα των ηθοποιών. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι για μια ακόμη φορά προσδίδει στο ρεαλιστικό πειβάλλον του έργου την πολύ χαρακτηριστική στις σκηνοθεσίες του «διαφυγή»(..)
Στο κέντρο της προσοχής μας βρίσκεται χωρίς άλλο, στην ερμηνεία του κωφού Μπίλι, ο Μάνος Καρατζογιάννης.Τονίζω πως πρόσφτα έγινε μια συζήτηση διεθνώς για το αν οφείλουμε ρόλους σαν του Μπίλι σε αληιθινά ανάπηρους ηθοποιούς.Πρόκειται, ωστόσο, για ρόλους «μεθόδου», από εκείνους που συνήθως οδηγούν νέους ηθοποιούς σε διακρίσεις. Όπως εδώ. Αρκεί να δει κανείς την αγωνία με την οποία ο Μπίλι του Καρατζογιάννη κοιτάει τα χείλη για να καταλάβει τι λένε.Να αντιληφθεί τη μοναξιά του και την αγωνιώδη κοινωνικότητά του. Και να παρακολουθήσει το πως απελευθερώνεται όταν ανακαλύψει τις λέξεις.του και τη δική του γλώσσα. Πρόκειται για αξιοσημείωτη ερμηνεία.(..)
Η δυσλειτουργική οικογένεια αποδίδεται περίφημα από τον Μανώλη Μαυροματάκη, στον ρόλο του διανοούμενου και αλαζόνα πατέρα, τη Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη σαν στοργική αν και αδύναμη μητέρα.Ο Δημήτρης Κουρούμπαλης είναι ο δεύτερος γιος, που αναζητεί κι αυτός τρόπο για να ξεπεράσει τη δική του, αόρατη αναπηρία.Η Ελένη Μολέσκη ενασαρκώνει από την άλλη τη μετέωρη κόρη της οικογένειας που αποφασίζει να μιλήσει – ή να διαφύγει – στη γλώσσα της μουσικής.Η Σύλβια, τέλος, της Βασιλικής Τρουφάκου αποδίδει τον περίπλοκο χαρακτήρα μιας γυναίκας
που χάνει την ακοή της.Ο ρόλος της έχει ενδιαφέρον, καθώς συμπυκνώνει τον φόβο των μη αναπήρων, την αγωνία όλων για έναν κόσμο που θα μένει ασυμφυλίωτος όσο τον προσεγγίζουμε μα λάθος λέξεις. Έγραψα αρκετά, κι ωστόσο νοιώθω ακόμη πως δεν έθιξα πολλά από τα επίπεδα της Ρέιν. Δεν πειράζει. Ούτως ή άλλως όπως υποθέτω το έργο της θα μας απασχολεί για καιρό στο Σταθμός.
Γρηγόρης Ιωαννίδης, Εφημερίδα των Συντακτών, 18/2/19

Ο Τάκης Τζαμαργιάςσκηνοθετώντας τις «Φυλές» στο θέατρο Σταθμός, σοφά έριξε την όλη προσοχή του στις ερμηνείες των ηθοποιών. Όλοι τους, ο Μανώλης Μαυροματάκης, η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη , ο Δημήτρης Κουρούμπαλής, η Ελένη Μολέσκη και ειδικά ο Μάνος Καρατζογιάννης και η Βασιλική Τρουφάκου(που ερμηνεύουν συγκινητικά τον Μπίλι και τη Σύλβια) δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες.
Ματίνα Καλτάκη, Καθημερινή, 17/2/19

..Ο Μανώλης Μαυροματάκης, ο πατέρας Κρίστοφερ.Ο απίθανος ρυθμός και το ενστικτό του.Οι συγκινητικές στιγμές της πάντα ωραίας Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, που υποδύεται τη μητέρα.
Ο Μάνος Καρατζογιάννης, ο κωφός εκ γενετής Μπίλι, που δεν τον άφησαν να επικοινωνήσει μέσω της νοηματικής για να μην επισημανθεί η διαφορετικότητά του.Ο Μπίλι του Καρατζογιάννη έχει μια σπάνια, γυμνή αλήθεια.Μεταξύ ανθρώπου και ρόλου μεσολαβεί η εκ των προτέρων ενσυναίσθηση.Δημήτρης Κουρούμπαλης και Ελένη Μολέσκη, παιδιά που ενηλικιώνονται διαθέτοντας μεγεθυμένες υπερβολές, μόνα στην ερημιά του πλήθους.Οικείες προσωπικότητες και της πόλης και του αποκεντρωμένου χάους.Η Βασιλική Τρουφάκου υποδύεται τη Σύλβια, μέσω
της οποίας ο Μπίλι έρχεται σε επαφή με τη νοηματική γλώσσα. Αποτελεσματική ηθοποιός με ό,τι καταγίνεται. Με μια μοναδική ικανότητα να συναντιέται με τις ηρωίδες της ακομπλεξάριστα, ρεαλιστικά και με αδημονία. Δείτε την παράσταση.Φεύγει κανείς από το θέατρο και οι σκέψεις τον ακολουθουν για μέρες.
Χρύσα Φωτοπούλου, Νέα Σελίδα, 17/2/19

Οι Φυλές» είναι πολύ δυνατό κείμενο, γεμάτο ιδέες για ζητήματα και προβλήματα του καιρού μας, είναι δε ταυτόχρονα και έργο ερμηνειών.Χωρίς την ανάλογη ανάγνωση στη σκηνή, οι υποδόριοι στοχασμοί της Ρέιν δεν γίνεται να αναδυθούν.Αυτό είναι λοιπόν το πρώτο στοίχημα της παράστασης που είδαμε, και φαίνεται να το κερδίζει.Ο σε εισαγωγικά πρωταγωνιστής του έργου, ο Μπίλυ ερμηνεύεται έξοχα από τον Μάνο Καρατζογιάννη.Με σεβασμό στην ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα του, δεν τον περιορίζει σε μια καρικατούρα αναπήρου, αλλά τον καθιστά άνθρωπο πλήρη, τραυματισμένο μεν, ικανό δε να βγει αλώβητος στις προκλήσεις.Στην αντίπερα όχθη, ο καυστικός πατέρας Κρίστοφερ, που προτιμά να μάθει κινέζικά από το να μάθει νοηματική για τον γιο, γίνεται το υποκριτικό ένδυμα του Μανώλη Μαυροματάκη, που το φορά αβίαστα.Η αδιαφορία ζωγραφίζεται σε κάθε του στάση.
Μάνος Δασκαλογιάννης, Tetragwno.gr

Ένα κείμενο ωραία μεταφρασμένο- καθρέφτης της οικογενειακής δομής στη σύγχρονη εποχή παρουσιάζεται σκηνοθετικά ισορροπημένο με γεμάτο σκηνικό, πλούσιες ερμηνείες και χορταστικό τέλος.Όσο απομακρυνόμαστε από την σκηνή, μεγαλώνουν τα όρια και η φυλή μετατρέπεται σε κοινωνία και η κοινωνία σε έθνος.Όλοι είμαστε μέλη μιας μικρότερης ή/και μεγαλύτερης φυλής και η διαφορετικότητα πότε δεν είναι εύκολα αποδεκτή και κυρίως σωστά διαχειρίσιμη.Μια παράσταση που δεν κοιτάς ρολόι, σε βομβαρδίζει συνεχώς και δεν θέλεις να τελειώσει.Βυθίζεσαι
στον πάτο ενός πηγαδιού όπου νιώθεις άνετα και οικεία καθώς σου θυμίζει μεν κάτι αλλά δεν αναπνέεις καλά. Η ανάσα σου μειώνεται κατά το ήμισυ και ο αέρας λιγοστεύει κάθε φορά που οι λέξεις βιάζονται να καλύψουν το συναίσθημα.  Η σιωπή φαίνεται πολύτιμη στο θέατρο Σταθμός και η σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά δημιουργεί στο θεατή την ίδια ανάγκη να μείνει σιωπηλός. Η απώλεια ενσυναίσθησης αποδεικνύεται τελικά η μεγαλύτερη αδυναμία αυτής της φυλής και θα ορίσει τις λέξεις  περιττές και δυστυχώς επικίνδυνες για να εκφράσουν τα συναισθήματα μας.
Άννα Καντά, Dudukatheater, 6/2/19

Η μετάφραση της Έρις Κύργια, έχει έναν ρέοντα λόγο, πολύ αναγνωρίσιμο στην ελληνική πραγματικότητα. Οι ερμηνείες των ηθοποιών εξαιρετικές. Ο Μανώλης Μαυροματάκης, έχει μελετήσει βαθιά και αποδώσει επιτυχώς το ρόλο του Κρίστοφερ, του πατέρα, ενός εκνευριστικά ελιτιστή και αφοριστικού, ιδιαίτερα σκληρού με τον γιο του τον Ντάνιελ, και ανταγωνιστικού με τη γυναίκα του, κάτι που φαίνεται στις υποδείξεις του για το μυθιστόρημα της που είναι αποθαρρυντικές και μειωτικές. Η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη στο ρόλο της Μπεθ, της μητέρας, είναι μια γυναίκα
κάπως στον κόσμο της.Προσπαθεί να κρατήσει την οικογένεια και τα προσχήματα όταν δυσκολεύει η κατάσταση, ευγενική και ευαίσθητη.Ο Δημήτρης Κουρούμπαλης ως Ντάνιελ, παλεύει να τελειώσει τη διδακτορική εργασία του, νιώθει υποτιμημένος, εξαρτάται πολύ από τον Μπίλυ τον οποίο λατρεύει γιατί είναι και ο μόνος που τον προσεγγίζει με στοργή, αγάπη και ενσυναίσθηση.Ο μόνος που δίνει πραγματικά χρόνο, τον κοιτάζει στα μάτια και τον ρωτά για εκείνον.Νιώθει και είναι μόνος.Εξαιρετική η ερμηνεία του Δημήτρη Κουρούμπαλη, τόσο που πολλοί έφηβοι δυστυχώς
θα αναγνωρίσουν σε αυτόν τον εαυτό τους. Η Ελένη Μολέσκη στο ρόλο της Ρουθ, ψάχνεται με το τραγούδι,  έχει ανταγωνιστική σχέση με τον αδελφό της και αναπαράγει το μοτίβο της οικογένειας, ιδίως του πατέρα  που  είναι μονίμως επικριτικός. Ψάχνει κάποιον να στηριχτεί, έναν μεγαλύτερο άντρα για σχέση και βέβαια αναζητά την επιβεβαίωση.Σ’ αυτή τη φυλή που είναι υπεύθυνη για πολλές «αναπηρίες», η μικρότερη είναι αυτή του Μπίλυ με τον Μάνο Καρατζογιάννη, σε έναν εξαιρετικά δύσκολο ρόλο, όπου δεν ξέφυγε ούτε λεπτό στην απόδοση του κωφού, από
την πρώτη στιγμή στη σκηνή, μέχρι την τελευταία όπου έκανε την επανάστασή του.Δείχνει πολύ συναισθηματικός και πρόθυμος να καταλάβει και να συμπαρασταθεί.Η Σύλβια (Βασιλική Τρουφάκου), του ανοίγει άλλους ορίζοντες και τον εντάσσει σε μιαν άλλη φυλή, αυτή των κωφών, από την οποία εκείνη που ήταν μέλος αν και με πρόβλημα ακοής, θέλει να απαγκιστρωθεί.
Μαρία Μαρή, Theatromania.gr, 12/2/19

Μια παράσταση που προβλέπω πως θα παίζεται για χρόνια στο «Θέατρο Σταθμός», το θέατρο των επιτυχιών. Αυτό το έργο διαθέτει όλα τα προαπαιτούμενα για μια καθολική επιτυχία: αβανταδόρικο καλογραμμένο κείμενο, ρόλοι που επιτρέπουν τον έκδηλο συναισθηματισμό, κοινωνικός προβληματισμός για επίκαιρα θέματα, όπως τα όρια στις σχέσεις, η αποδοχή του διαφορετικού κι ο καθημερινός φασισμός (εξ αντιθέτου παρουσιαζόμενος). Μην το χάσετε! Από τις καλύτερες παραστάσεις του δεύτερου μισού της χειμερινής περιόδου 2018-2019. Ο Μάνος Καρατζογιάννης εκθαμβωτικός στον ρόλο του εκ γενετής κωφού..
Κωνσταντίνος Μπούρας, Γράφειν, 4/2/19

Έμπειρος δάσκαλος της υποκριτικής, με ολοκληρωμένη άποψη για τη σκηνική σύμβαση και για τον καθοριστικό ρόλο του ηθοποιού στην παράσταση, ο Τάκης Τζαμαργιάς ανατέμνει τις ανθρώπινες σχέσεις για μιαν ακόμη φορά, πατώντας στο όχημα του τόσο καλού αυτού έργου.Ο Μάνος Καρατζογιάννης ολοκληρώνει τον χαρακτήρα που υποδύεται με μια βαθύτατη προσωπική έρευνα και τη γνωστή του ερμηνευτική ευαισθησία.Ο Δημήτρης Κουρούμπαλης σε μια δυναμική ερμηνεία που εκπλήσσει με τη σαρκικότητα και ακρίβειά της.Ο Μανώλης Μαυροματάκης και η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη δίνουν δύο πραγματικά ρεσιτάλ ηθοποιίας, ενώ η Βασιλική Τρουφάκου εκπλήσσει με τον τύπο υποκριτικής που προτείνει.Η Ελένη Μολέσκη πολύ πειστική. Με το σύνολο των ερμηνειών που αποσπά, ο άξιος σκηνοθέτης επιχειρεί –είναι προφανές– και ένα εμβριθές σχόλιο πάνω στην επικοινωνία των ηθοποιών μεταξύ τους, επί σκηνής: δηλαδή επιτυγχάνει μια μεταθεατρική ανάγνωση του αξιολογώτατου, πολύσημου αυτού έργου.
Νίκος Ξένιος, Bookpress, 16/2/19

Οι ΦΥΛΕΣ εκτός από λογοτεχνικό αριστούργημα έγινε και μια σπουδαία παράσταση μέσα από τη σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά που κατόρθωσε ακροβατώντας πανω σε λεπτές ισορροπίες να κρατήσει το μέτρο ανάμεσα στη βία και την τρυφερότητα, ανάμεσα στο θόρυβο και τη μουσική ,, ανάμεσα στην κραυγή και τη σιωπή.Ανάμεσα στις λέξεις και στα συναισθήματά. Το δυνατό καστ των ηθοποιών μας χάρισε υπέροχες ερμηνείες. Ο Μάνος Καρατζογιάννης απίστευτα υπεροχος-πλήρης μεταμόρφωση-στο ρόλο του κωφού.Ο Δ.Κουρούμπαλης μας συγκινησε στο ρόλο του
Ντάνιελ (ιδιαίτερα στο δεύτερο μέρος όπου τον εγκατέλειψαν όλες οι άμυνές του κι έδωσε ρεσιτάλ). Ο Μ.Μαυροματάκης πειστικώτατος στο ρόλο του σκληρού πατέρα που έχει αποκοπεί από τα συναισθήματά του. Η Β.Ανδρεαδάκη έδωσε τη μητέρα όπως ακριβώς την οραματίστηκε η Νίνα Ρέιν, τρυφερή κι αδύναμη.Το 2ο από τα 5 παιδιά μιας οικογένειας χωρίς γονείς. Οι λ.Μολέσκη(Σύμβουλος δραματουργίας) και Β.Τρουφάκου μας χάρισαν πολύ καλές ερμηνείες στο ρόλο της κόρης η πρώτη και στο ρόλο της φίλης του Μπιλι η δευτερη (έδωσε ακριβώς τη
ψυχοσύνθεση του ανθρώπου που δεν είναι εκ γενετής κωφός αλλά κωφαίνεται στην πορεία. Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές! Μας έδωσαν μια από τις πιο δυνατές παραστάσεις της σεζόν με δύο θέματα-φωτιά της εποχής μας: Επικοινωνία κι Ενσυναίσθηση.
Λένα Σάββα,Theatrorama.gr, 11/2/19

Στις αρετές της παράστασης τα σκηνικά και τα κοστούμια (Εδουάρδος Γεωργίου).Το σκηνικό ήταν αληθινά οικείο, ζεστό και καθημερινό, αποτυπώνοντας παράλληλα τον εστέτ χαρακτήρα της οικογένειας.Εξίσου ενδιαφέροντα, με έντονα σημειολογικό χαρακτήρα και τα κοστούμια της παράστασης.Σημαντικός ο ρόλος τόσο της μουσικής (Γιώργος Χριστιανάκης), όσο και των φωτισμών (Αλέξανδρος Αλεξάνδρου) που λειτούργησαν συμπληρωματικά, αλλά και δηλωτικά του βασικού κειμένου.Τέλος, ξεχωριστή μνεία χρειάζεται στη μετάφραση (Έρι Κύργια), η οποία απέδωσε
απροσποίητα με ζωντανό και καθομιλούμενο λόγο την πραγματικότητα μιας σύγχρονης δυτικής οικογένειας.
Τόνια Τσαμούρη, Spirto.net, 13/2/19

Τιμή εισιτηρίου:
Τετάρτη & Παρασκευή: Κανονικό: 13€, Μειωμένο 10€
Σάββατα & Κυριακές: Κανονικό 15€, Μειωμένο 12€
Ατέλειες: 5€ (ισχύουν Τετάρτες – Παρασκευές)

Τηλέφωνο για πληροφορίες & κρατήσεις: 210 52 30 267

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.
Μοιράστε το...Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0

Πρόσφατα Σχόλια

  • ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ
    31/01/2019 - 12:01 πμ ·

    Για ακόμα μια φορά ευχαριστώ το passion theater για την ευκαιρία που μου έδωσε να παρακολουθώ μια τόσο όμορφη παράσταση. Μπράβο σε όλους τους συντελεστές και ιδιαίτερα στους ηθοποιούς για τις τόσο καλές ερμηνείες τους.

  • ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ
    31/01/2019 - 1:12 πμ ·

    Μόλις γυρίσαμε από την παράσταση κυριολεκτικά κατάπληκτοι από τις ερμηνείες των ηθοποιών.
    Ήταν όλοι τόσο καλοί, ειδικά ο Καρατζογιάννης το πως απέδιδε τον ρόλο του κωφού ήταν κάτι το συγκλονιστικό!
    Μπράβο του!!!
    Φέτος το θέατρο Σταθμός έβαλε ψηλά τον πήχη και στη επιλογή των έργων και στους συντελεστές!!!

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΙΧΑΛΙΟΣ
    03/02/2019 - 8:05 μμ ·

    ΕΙΔΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1/2 ΜΕ ΔΙΠΛΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕ ΤΟ passion theater ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙ’ ΑΥΤΟ!!!
    ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΘΙΓΕ ΣΟΒΑΡΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ, ΠΟΥ ΚΑΘ’ ΟΛΗ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΑΜΕΙΩΤΟ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ!!!
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ!!!
    ΤΗ ΣΥΣΤΗΝΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ!!!!

  • ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΗ ΔΟΥΛΓΕΡΗ
    04/02/2019 - 7:29 μμ ·

    ΦΥΛΕΣ της Νίνα Ρέιν
    ΄Αλλη μια φορά ο Τάκης Τζαμαργιάς ήλθε να ταράξει με την ποιότητα της δουλειάς του τα θεατρικά δρώμενα της Αθήνας με μια παράσταση που έχει λόγο ύπαρξης και κυρίως ουσία.
    Ένας θίασος καλοδουλεμένος,απόλυτα μέσα στο δύσκολο ρόλο του,κανένας δεν υστερεί ,κανείς δεν υπολείπεται.
    Η επικοινωνία και η απουσία της με λέξεις ή χωρίς, καθώς και η ενσυναίσθηση ως ζητούμενο ,είναι ο πυρήνας της συγκεκριμένης παράστασης.
    Ο Μάνος Καρατζογιάννης απέδειξε ότι είναι μεγάλου μεγέθους ηθοποιός που μπορεί να προσεγγίσει, όπως και στο παρελθόν , τις πιο δύσκολες συμβάσεις όπως αυτή του κωφού.
    Έξοχο το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα που με πολύ κόπο και φροντίδα πέτυχε ο Τ. Τζαμαργιάς.
    Το θέατρο Σταθμός προσφέρει για άλλη μια φορά πολύ ποιοτική παράσταση. Ανακαλύψτε την και νιώστε τη γοητεία του αληθινού θεάτρου.

    Ευχαριστώ πολύ passion theater.

  • ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΝΤΟΥ
    05/02/2019 - 6:42 πμ ·

    Καταπληκτική παράσταση!
    Ειδικά ο Καρατζογιάννης στο ρόλο του κωφού!!
    Συγχαρητήρια στους ηθοποιούς και σε όλους τους συντελεστές!!
    Ευχαριστώ το passion theater που μου πρόσφερε, για άλλη μία φορά, την πρόσκληση!
    Αξίζει να την δείτε!!

  • ΕΛΕΝΗ ΜΙΣΚΟΥ
    05/02/2019 - 11:55 πμ ·

    Μια από τις καλύτερες παραστάσεις της φετινής σεζόν. Το έργο της Νίνα Ρέιν πολύ δυνατό από μόνο του. Ασχολείται τόσο με την διαφορετικότητα , όσο και με τις οικογενειακές σχέσεις (γενικά και ειδικά σε μια οικογένεια με ένα μέλος με στοιχεία διαφορετικού) και την αλληλοεπίδραση των διαφορετικών χαρακτήρων, εντός και εκτός της οικογένειας. Κρίσιμο το θέμα της ανάγκης ένταξης του διαφορετικού (και όχι μόνο) ατόμου σε μια ομάδα με κοινά χαρακτηριστικά αλλά και από την άλλη της ανάγκης απομάκρυνσης από αυτή, ώστε το μέλος να νιώσει ότι ανήκει στην ευρύτερη κοινωνία και όχι μόνο σε αυτή που προσδιορίζεται από την διαφορετικότητα (και οδηγεί ενδεχομένως σε κάποια απομόνωση). Η διαφορετικότητα να εμφανίζεται όχι μόνο στο βαρήκοο παιδί, αλλά και στα άλλα μέλη της οικογένειας που θεωρούνται «μη διαφορετικά». Ερμηνείες εξαιρετικές, δεμένη η ομάδα των ηθοποιών, πολύ καλή η σκηνοθεσία του Τζαμαργιά. Θα πρέπει να συγχαρούμε ιδιαίτερα τον κ. Καρατζογιάννη για την απόδοση του βαρήκοου παιδιού που έχει μάθει να μιλάει κυρίως βλέποντας το στόμα των άλλων όταν μιλούν και όχι ακούγοντας τον ήχο της φωνής του/των. Το σκηνικό μας μετέφερε πετυχημένα στην αστική κατοικίας της οικογένειας, ενώ είναι πολύ έξυπνη η προβολή σε σημεία/οθόνες διαφόρων μηνυμάτων και των διαλόγων του βαρήκοου παιδιού. Η μουσική απόλυτα ταιριαστή με το έργο και την προσέγγισή του. Μια παράσταση θησαυρός που με προβλημάτισε και έδωσε αφορμή για σκέψεις και συζητήσεις. Μπράβο!

  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΔΗΣ
    10/02/2019 - 3:07 πμ ·

    Την περασμένη Κυριακή παρακολούθησα μία συγκλονιστική παράσταση που με καθήλωσε και μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα.Οι Φυλές είναι καταρχήν ένα έξοχο κοινωνικό δράμα που όμως πατάει σε διάφορα και πολύ ενδιαφέροντα θεματικά μοτίβα.Το πρώτο θεματικό μοτίβο είναι ασφαλώς η δυσλειτουργία της επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη μιας σύγχρονης οικογένειας.Το χάσμα των γενεών εντείνεται από τους ξέφρενους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής που κανιβαλίζουν τις ψυχές και τα μυαλά μας.Ποτέ άλλοτε οι καρδιές μας δεν ήταν τόσο μακριά όσο σήμερα.Ζούμε για να καταναλώνουμε και να ξοδεύουμε την ζωή μας σε πράγματα μικρά και ασήμαντα..Η ανάγκη για επικοινωνία είναι μεγάλη και πολυσήμαντη..Το δεύτερο θεματικό μοτίβο είναι ασφαλώς η ύπαρξη της διαφορετικότητας και πως αυτή επηρεάζει τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας..Ο ”διαφορετικός” άνθρωπος ασφαλώς απαιτεί σεβασμό, αγάπη,προσοχή και ένα άγγιγμα ψυχής από τους δικούς του ανθρώπους..Μερικές φορές ωστόσο τα διαφορετικά βιώματα, η διαφορετική φιλοσοφία ζωής, η διαφορετική πρακτική στην καθημερινότητα οδηγούν σε παρεξηγήσεις και σε σε αδιέξοδα..Χρειάζεται μεγαλείο ψυχής, κόντεμα του ”εγωϊσμού” και άπλωμα του χεριού στον άλλο άνθρωπο για να μπορέσεις να τον πλησιάσεις και να τον κατανοήσεις..Δεν είναι εύκολο αλλά αξίζει τον κόπο..Το τρίτο θεματικό μοτίβο είναι βέβαια η δύναμη της αγάπης και πως αυτή αλλάζει διαθέσεις και ενδυναμώνει την ελπίδα και την αισιοδοξία για μια καλύτερη ζωή..
    Στην παράσταση μας όλοι οι πρωταγωνιστές, υπό την καθοδήγηση του εμπνευσμένου και οραματιστή Τάκη Τζαμαργιά, δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους..Όλοι είναι εξαιρετικοί με προεξάρχοντα τον μοναδικό Μάνο Καρατζογιάννη που μας καθήλωσε με την ερμηνεία του..Η παράσταση είναι μια δουλειά συνόλου που σέβεται τον θεατή, θέτει καίριους προβληματισμούς και προσπαθεί να ξυπνήσει κοιμισμένες συνειδήσεις και σκουριασμένα μυαλά..Ένα μεγάλο ευχαριστώ PassionTheater για την ευκαιρία που μου δώσατε να παρακολουθήσω αυτή την έξοχη παράσταση..! Να είστε όλοι καλά! Καλή συνέχεια με πολλά θεατρικά διαμαντάκια που μας αναζωογονούν πνευματικά και μας ανεβάζουν ψυχολογικά..! Το θέατρο δεν λύνει τα προβλήματα της ζωής μας αλλά μας εμπνέει και μας ενθαρρύνει..! Και ευχαριστούμε όλους τους καλλιτέχνες γι΄ αυτό..!

  • ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΑ
    11/03/2019 - 12:29 πμ ·

    Μια πολύ συγκινητική παράσταση, ένα δυνατό έργο για την περιπλοκότητα των σχέσεων ανάμεσα σε ανθρώπους της ίδιας “φυλής”-οικογένειας και πώς αντιλαμβάνονται ότι “προστατεύουν” τα μέλη της. Εξαιρετικές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς και ιδιαίτερα από τον κ. Καρατζογιάννη που έχει ένα πολύ δύσκολο ρόλο. Ευχαριστούμε θερμά για την πρόσκληση.

Αφήστε ένα σχόλιο

Θέατρο

Σταθμός θέατρο

Διεύθυνση: Βίκτωρος Ουγκώ 55,Μεταξουργείο Τηλ.: 2105230267