Κατηγορία: Αφιερώματα

Καλό παράδεισο Τζέσυ μας!

Αύριο Tρίτη 3/7/2018, θα πραγματοποιηθεί η νεκρώσιμη λειτουργεία, στο τρίτο νεκροταφείο στη Νίκαια στις 15.15 μ.μ. για την πολυαγαπημένη ηθοποιό Τζέσυ Παπουτσή. Η ηθοποιός ταλαιπωρήθηκε τους δύο τελευταίους μήνες της ζωής της από τον καρκίνο (όγκο στον εγκέφαλο).

Παράκληση της οικογένειας αντί στεφάνων να δοθούν τα χρήματα στο Σπίτι του Ηθοποιού.

Αττικό σχολείο αρχαίου δράματος 2018

Πότε: 1-10 Ιουλίου 2018
Πού: ΕΛΕΥΣΙΝΑ
ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Σας καλωσορίζουμε στο 6ο Αττικό Σχολείο Αρχαίου Δράματος! Το θερινό σχολείο θα λάβει χώρα 1-10 Ιουλίου στην πόλη της Ελευσίνας. Οι εργασίες του 6ου Αττικού Σχολείου είναι επικεντρωμένες στον μεγάλο τραγικό ποιητή Aισχύλο. Απευθύνεται σε άτομα άνω των 18 ετών, επαγγελματίες και μη, με ενδιαφέρον για το Αρχαίο Δράμα και την σύγχρονη απόδοσή του.

Το Αττικό Σχολείο Αρχαίου Δράματος ολοκληρώνει φέτος τον δεύτερο τριετή κύκλο εργασιών του (2012-2015 και 2015-2018). Στο διάστημα αυτό ανέπτυξε τη δράση του μέσα από συνεργασίες με θεσμούς, ιδρύματα, φορείς, καλλιτέχνες και ομάδες της χώρας και του εξωτερικού συμβάλλοντας καθοριστικά στην δημιουργία του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος που τελεί υπό την αιγίδα και υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού από τον Ιούλιο του 2017.

Το σχολείο θα φιλοξενήσει 50 μαθητές στο εντατικό θερινό πρόγραμμά του, όπου θα διδάξουν καθηγητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Επιπροσθέτως, η ομάδα τον Αύγουστο του 2018 θα παρουσιάσει στο πλαίσιο του Φεστιβάλ  Αθηνών – Επιδαύρου και του Φεστιβάλ Αισχύλεια την τραγωδία ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ.

6ο Αττικό Σχολείο Αρχαίου Δράματος – TEASER

Το θερινό πρόγραμμα όπως έχει μέχρι στιγμής διαμορφωθεί θα περιλαμβάνει:

70 ώρες μαθημάτων
2 διαλέξεις
2 εκθέσεις διάρκειας δέκα ημερών
5 πειραματικές παραστάσεις αρχαίου δράματος
3 θεατρικά / μουσικά δρώμενα
4 κινηματογραφικές προβολές
5 ακροάσεις μουσικών και θεατρικών έργων
1 εκπαιδευτική εκδρομή
1 γεύμα καλωσορίσματος
1 αποχαιρετιστήρια τελετή

KAΘΗΓΗΤΕΣ
ΑΚΥΛΛΑΣ ΚΑΡΑΖΗΣΗΣ – ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ “Εργαστήριο”
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΤΑΛΕΙΦΟΣ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ “Προσεγγίζοντας τον ρόλο”
ΙΩΑΝΝΑ ΡΕΜΕΔΙΑΚΗ – ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ “Ιερά Οδός 2”
ΜΑΡΘΑ ΦΡΙΝΤΖΗΛΑ – ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ “Δέκα λεπτά τραγωδία”
CAMILO BENTANCOR – ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ
ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗ – ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΧΟΡΟΥ “Εγώ. Εσύ. Εμείς. Αυτοί.”
ΜΑΡΙΝΑ ΣΑΤΤΙ – ΦΩΝΗΤΙΚΗ “Circle-Singing”  
ΑΘΩΣ ΔΑΝΕΛΛΗΣ – ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ “Υπηρετώντας μια Σκιά”
ΑΝΤΗΣ ΣΚΟΡΔΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗ Ta-ketsak- Di-Ki- Na-tsak- Tom….tsak?”
ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΕΓΔΙΤΣΑΣ -ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ
ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΚΟΡΚΗ -ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ  “Ο Κόσμος είναι το Σώμα σου”
ΧΑΡΑ ΚΟΤΣΑΛΗ – ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΧΟΡΟΣ “Το σώμα που αντιστέκεται, το σώμα που επιμένει, αυτό που ξέρει που πατά κι ας μην ξέρει που πηγαίνει.”

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ – ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ:
Μουσική παράσταση “TALEA και COLOR” ,
Πρωτότυπη σύνθεση Βασίλης Μαντζούκης
Παράσταση Θεάτρου Σκιών του Άθω Δανέλλη,
Άθως Δανέλλης -Αθηναϊκός Θίασος Σκιών
Πέρσες -solo performance Σκηνοθεσία, ερμηνεία: Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογέννης, Μουσική: Panu
Προμηθέας Δεσμώτης -μία αφήγηση, Διδασκαλία Μάρθα Φριντζήλα
Μία Performance για τον Προμηθέα, Δραματουργική σύλληψη, σκηνοθεσία: Θεανώ Μεταξά
Προμηθέας -μια ιστορία της Wall Street, Υπεύθυνος εργαστηρίου: Μιχάλης Πανάδης
Τιτανομαχία, Υπεύθυνος εργαστηρίου: Ιωάννης (Ιώκο) Κοτίδης
“Μα κάποιος από μας στο δρόμο πέταξε τη λέξη φωτιά…”, Υπεύθυνος εργαστηρίου: Γιώργος Βουρδαμής Μαυρογέννης

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΚΥΡΑΡΙΝΗ

ΕΚΘΕΣΗ “Κούκλες και προσωπεία εμπνευσμένα από τον μύθο του ΠΡΟΜΗΘΕΑ”
Οι κούκλες και τα προσωπεία είναι έργα των σπουδαστών των Τεχνικών Εργαστηρίων του Baumstrasse (Υπεύθυνοι εργαστηρίων: Ηλιάννα Σκουλάκη, Camilo Bentancor)


ΤΑΙΝΙΕΣ

Προμηθεύς Εναντιοδρομών (1998) σκηνοθεσία Κώστας Σφήκας
Δελφικές Γιορτές (1927) αποσπάσματα από τον Προμηθέα Δεσμώτη του Άγγελου Σικελιανού και της Εύας Πάλμερ Σικελιανού
Προμηθέας Δεσμώτης (1982) μαγνητοσκοπημένη παράσταση. Σκηνοθεσία Κάρολος Κουν
Προμηθέας Δεσμώτης (1992) μαγνητοσκοπημένη παράσταση. Σκηνοθεσία Σπύρος Ευαγγελάτος


ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ

Ludwig van Beethoven Die Geschöpfe des Prometheus, Op.43 (1801)
Franz Liszt Prometheus, symphonic poem No. 5 (1850)
Alexander Scriabin Prometheus or the Poem of Fire op. 60 (1910)
Luigi Nono Prometeo – Opera (1981)

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ
Αρχαιολογικός χώρος Mαραθώνα

ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
Τηλέφωνο γραμματείας: 6983313302 (ώρες 17.30-21.30)
E-mail: info@attikosxoleio.gr

KAΘΗΓΗΤΕΣ – ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ 2018

ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ
ΑΚΥΛΛΑΣ ΚΑΡΑΖΗΣΗΣ – “Εργαστήριο”
Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα στη θεατρική εμπειρία.
Ο ειδικός τρόπος του οφείλει να είναι σεβαστός.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΤΑΛΕΙΦΟΣ – “Προσεγγίζοντας τον ρόλο”
Ο Δημήτρης Καταλειφός, ένας ηθοποιός με κύρος και εμπειρία χρόνων στην διδασκαλία του θεάτρου, μοιράζεται μαζί μας τα εργαλεία της τέχνης του.

ΙΩΑΝΝΑ ΡΕΜΕΔΙΑΚΗ – “Ιερά Οδός 2”
Το εργαστήριο θα συνεχίσει και θα προεκτείνει, στους δρόμους της Ελευσίνας, την «Ιερά Οδό 2», μια αναζήτηση αρχαίων ‘αγγελιών’ στο δημόσιο χώρο της πόλης, η οποία παρουσιάστηκε ήδη στην Αθήνα, την Ιεράπετρα και τη Ρώμη. Θα δουλέψουμε κείμενα από τον Αγαμέμνονα του Αισχύλου, προσωπικές ιστορίες και υλικό της πόλης, τα οποία θα προσπαθήσουμε να συνομιλήσουν ‘δημόσια’, δηλαδή πολιτικά, όπως ήταν πάντα ο λόγος της τραγωδίας: λόγος της πόλης, λόγος των πολιτών.

ΜΑΡΘΑ ΦΡΙΝΤΖΗΛΑ – “Δέκα λεπτά τραγωδία”
Οι σπουδαστές καλούνται να αναλάβουν τον ρόλο του δραματουργού, του σκηνοθέτη και του ερμηνευτή σε μία δεκάλεπτη παράσταση τραγωδίας. Το υλικό του εργαστηρίου θα είναι οι επτά τραγωδίες του Σοφοκλή.

ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ
CAMILO BENTANCOR – “Μάσκα”
Θα μάθουμε να χρησιμοποιούμε την μάσκα για να φτιάξουμε τους ρόλους, θα παίξουμε τους ρόλους για να φτιάξουμε το καναβάτσιο και όλα αυτά με σκοπό να αυτοσχεδιάσουμε μία δραματουργία: να παίξουμε commedia.
Το σώμα, η φωνή κι ο χώρος θα είναι τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουμε για να αυτοσχεδιάσουμε τους ρόλους.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΧΟΡΟΥ
ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗ  – “Εγώ. Εσύ. Εμείς. Αυτοί.”

Ανήκω ενεργητικά στο σύνολο, βρίσκω τον εαυτό μου.
Ένα τετραήμερο εργαστήριο-μελέτη πάνω στην τεχνική του συνόλου στο θέατρο με όχημα το χορό της αρχαίας τραγωδίας.

Πες πως έχεις να επιβιώσεις πάνω σε μια σκηνή για 2 με 3 ώρες, ακούγοντας προσεχτικά τι λένε κάποιοι βασικοί ρόλοι και πού και πού να πρέπει να πεταχτείς και να αρθρώσεις κι εσύ μια κουβέντα. Πες πως έχεις να κινηθείς και να μιλήσεις μαζί με άλλους 20, με έναν τρόπο που να δείχνει λειτουργικός ή τουλάχιστον χαριτωμένος. Πες πως έχεις διαλεχτεί να είσαι μέλος ενός χορού αρχαίου δράματος. Αυτήν την μοναδική εμπειρία, μην την υποτιμάς. Χάρισε την στον εαυτό σου σαν ένα ανεκτίμητο δώρο θεατρικής εκπαίδευσης.
Μάθε να συν-υπάρχεις και άντεξε να ξεχωρίζεις.
Ασκήσεις συντονισμού, ομοιογένειας, συνύπαρξης.
Ασκήσεις ακοής και διαλόγου. Αυτοσχεδιασμοί κατανόησης και επικοινωνίας. Εργασία πάνω στην σχέση του σκηνικού χώρου και του σώματος. Ενδυνάμωση του ατομικού σθένους και της ιδιαιτερότητας του ερμηνευτή.

ΦΩΝΗΤΙΚΗ
ΜΑΡΙΝΑ ΣΑΤΤΙ -“Circle-Singing”
Το εργαστήριο αντλεί στοιχεία από τα εργαστήρια του Bobby McFerrin που μύησε την Μαρίνα Σάττι στη μαγεία του circle-singing και με τον οποίο έχει επίσης συνεργαστεί επί σκηνής. Με σημείο αφετηρίας την ανταλλαγή ποικίλων μουσικών ιδιωμάτων, επιρροών και εμπειριών, θα εστιάσει αφενός στην ανάπτυξη της μουσικότητας των συμμετεχόντων (αρμονία, αντίστιξη, ρυθμική ακρίβεια, deep listening κ.ά.) και αφετέρου στην καλλιέργεια της δημιουργικής κοινωνικής συνύπαρξης μέσα σε έναν κύκλο που διαρκώς επαναπροσδιορίζεται από την κουλτούρα και το πολιτιστικό υπόβαθρο των μελών του.

ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ (ελεύθερη η συμμετοχή για τους μαθητές του Αττικού Σχολείου)
ΑΘΩΣ ΔΑΝΕΛΛΗΣ – “Υπηρετώντας μια Σκιά”
Ο σπουδαίος μαέστρος του Θεάτρου Σκιών Άθως Δανέλλης μας εισάγει στον δισδιάστατο κόσμο του υπηρετώντας με γνώση και ταπεινότητα την παλαιά τέχνη του.

ΜΟΥΣΙΚΗ (ελεύθερη η συμμετοχή για τους μαθητές του Αττικού Σχολείου)
ΑΝΤΗΣ ΣΚΟΡΔΗΣ -”Ta-ketsak- Di-Ki- Na-tsak- Tom….tsak?”
Το μάθημά μας θα εστιάσει στον συντονισμό μιας ομάδας μέσα από ρυθμικές ασκήσεις βασισμένες στην Καρνατική μουσική και την Γκάμελαν. Χρησιμοποιώντας Κόννακολ αλλά και άλλα ρυθμικά μοτίβα θα βρούμε ένα κοινό παλμό πάνω στον οποίο θα αναπνεύσουμε και θα χτίσουμε σαν ομάδα. Μέσα από τις τεχνικές της Ινδονησιακής μουσικής, οι σπουδαστές θα αναπτύξουν την έννοια της πολυρυθμίας και θα εκτελέσουν πολύπλοκες ρυθμικές διατάξεις.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ (ελεύθερη η συμμετοχή για τους μαθητές του Αττικού Σχολείου)
ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΕΓΔΙΤΣΑΣ -“Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί”
Κυκλικοί και αντικριστοί χοροί, ανδρικοί, γυναικείοι και μικτοί. Θρησκευτικοί χοροί, πολεμικοί χοροί, ερωτικοί χοροί, χοροί στα συμπόσια και στους γάμους, χοροί του πένθους. Γιατί ό,τι δεν μπορείς να πεις, μπορείς να το χορέψεις.

ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ / ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΧΟΡΟΣ (ελεύθερη η συμμετοχή για τους μαθητές του Αττικού Σχολείου)

ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΚΟΡΚΗ – “Ο Κόσμος είναι το Σώμα σου”
Μέσω της κίνησης το σώμα συναντά τις προκλήσεις του χρόνου, πειραματίζεται με το σχήμα και εξερευνά την πηγή του συναισθήματος.
Πώς είναι το σώμα μου σήμερα; Πού είμαι; Με ποιους είμαι;
Θα αφουγκραστούμε και θα απομονώσουμε. Θα διαχειριστούμε το βάρος και τη δύναμη και θα αλλάξουμε. Μέσα από χορογραφημένο υλικό και αυτοσχεδιαστικούς μηχανισμούς, θα παίξουμε πολύ με τις διαφορετικές διάρκειες και τους χώρους. Θα γίνουμε ορατοί και αόρατοι.

ΧΑΡΑ ΚΟΤΣΑΛΗ – “Το σώμα που αντιστέκεται, το σώμα που επιμένει, αυτό που ξέρει που πατά κι ας μην ξέρει που πηγαίνει.”
Από απλές καθημερινές κινήσεις μέχρι σύνθετες κινητικές φράσεις, μέσα από ασκήσεις και αυτοσχεδιασμούς θα προσπαθήσουμε να δουλέψουμε όλα τα στοιχεία που συνθέτουν την προσωπική κινητική ταυτότητα του κάθε συμμετέχοντα. Ένα εργαστήρι χορού, για να ακονίσουμε την κίνηση, την πιο διαπεραστική γλώσσα που διαθέτει ο ερμηνευτής όταν εκθέτει επί σκηνής την πραμάτεια του.

12 Γυναίκες από 2 άνδρες!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Public και οι Εκδόσεις Ωκεανός

σας προσκαλούν σε μια συνάντηση με τους συγγραφείς

Κώστα Χαρδαβέλλα & Κωνσταντίνο Κ. Χαρδαβέλλα

και το βιβλίο τους

12 ΓΥΝΑΙΚΕΣ

 

Τη Δευτέρα 14 Μαΐου 2018, ώρα 20.30

Στο Public Café Συντάγματος, 5ος όροφος

Καρ. Σερβίας 1, Πλατεία Συντάγματος.

Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια Τατιάνα Στεφανίδου

θα “ανακρίνει” τους δύο συγγραφείς, ενώ αμέσως μετά το κοινό

θα έχει την δυνατότητα να θέσει τα δικά του ερωτήματα σε πατέρα και υιό.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Γιούλη Τσακάλου, Blogger, Δημιουργός της ομάδας ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Γεωργία Ρετετάκου, Blogger, Διαχειρίστρια της ομάδας Βιβλίων Έργα

11ο ετήσιο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου

[ London Greek Film Festival ]
το διεθνές σημείο συνάντησης για το ελληνικό φιλμ από όλο τον κόσμο
712 Μαΐου 2018

Πρόγραμμα προβολών του 11ου ετήσιου Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου (7-12 Μάη 2018)

Website: www.londongreekfilmfestival.com
Programme: www.londongreekfilmfestival.com/programme.htm
Box Office: www.londongreekfilmfestival.com/boxoffice.htm
Selected films: www.londongreekfilmfestival.com/films2018.htm
Selected scripts: www.londongreekfilmfestival.com/scripts2018.htm

Το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου (London Greek Film Festival) συμπληρώνει φέτος 11 χρόνια επιτυχίας και δημιουργίας και το γιορτάζει στην καρδιά της Βρετανικής Πρωτεύουσας, στο Θέατρο Τέχνης του Λονδίνου στο Camden Town (26 Crowndale Road, Λονδίνο, NW1 1TT).

Παρουσιάζει πλούσιο πρόγραμμα με διαγωνιστικό χαρακτήρα και μοναδικές παγκόσμιες πρεμιέρες και πρεμιέρες στη Μεγάλη Βρετανία, ευφάνταστες ταινίες από όλο τον κόσμο, εμπνευσμένους δημιουργούς και πιστούς θεατές, που περιμένουν με ανυπομονησία την έναρξη του Φεστιβάλ. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται ταινίες μεγάλου μήκους μυθοπλασίας, μικρού μήκους μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, video art, πειραματικές ταινίες, animation & music videos. Υπάρχει επίσης και ειδικό διαγωνιστικό τμήμα σεναρίου.

Από φέτος, το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου, βάζει κάτω από την ομπρέλα του και το νέο Cosmocinema Festival, Διεθνές Film Festival του Λονδίνου, επεκτείνοντας το δίκτυο συνεργασιών και δραστηριοτήτων.

Το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη σύγχρονη φιλοσοφία του Ελληνικού κινηματογράφου και στη διεθνή δικτύωσή του. Οι δουλειές αυτές δίνουν το στίγμα του νέου ελληνικού σινεμά από όλο τον κόσμο, που ονειρεύεται, δημιουργεί, σχεδιάζει, τολμά και διεκδικεί, παρά τις δυσκολίες, και συνδυάζει την δημιουργικότητα που έρχεται από το παλιό καλό σινεμά, με τις δυνατότητες που δίνουν οι νέες τεχνολογίες.

Το Σάββατο 12 Μαΐου, το Θέατρο Τέχνης το Λονδίνου, θα φιλοξενήσει επίσης την τελετή των «Βραβείων Οδυσσέας» καθώς και των «Cosmocinema Awards», στη διάρκεια της οποίας οι καλύτερες ταινίες ανά κατηγορία θα βραβευτούν, όπως ψηφίστηκαν από την κριτική επιτροπή. Βραβεία θα δοθούν επίσης μεταξύ άλλων, σε ηθοποιούς, σεναριογράφους, σκηνοθέτες και ερμηνευτές.

Το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου προοδευτικό, εναλλακτικό και δημιουργικό όπως πάντα, παραμένει πιστό στο στόχο του, παρά τις αντιξοότητες: να λειτουργεί ως το διεθνές σημείο συνάντησης για το σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο από όλο τον κόσμο.

Καλλιτεχνικός Διευθυντής: ο σκηνοθέτης Χρήστος Προσύλης

Website: www.londongreekfilmfestival.com
Email: info@londongreekfilmfestival.com

Πρόγραμμα προβολών  

Monday, 7 May 2018

BEFORE THE SCREENINGS

15.00

Late afternoon tea. Networking. Meet the team.

16.30

Presentation. Perform the story – a new approach, by Aris Lanaridis.

SCREENINGS

18.00

The Seven Sages of Greek Antiquity. Dir. by George Petritsis. USA, 2017. 52’

19.00

Europe. Dir. by Stavros Stratigakos. Greece, 2017. 30’

Two Strangers Who Meet Five Times. Dir. by Marcus Markou. UK, 2017. 12’

Testing Greta. Dir. by Abbie Lucas. UK, 2017. 11’

Lifting Clouds. Dir. by Stella Dimadis. Australia, 2017. 13’

Hawk. Dir. by Peter Ellinas. USA, 2017. 9’

20.20

Rosemarie. Dir by Adonis Florides. Cyprus, 2017. 112’

——————————————–

Tuesday, 8 May 2018

SCREENINGS

16.45

From Africa with love – Greekethiopic. Dir. by Christina Vazou. Greece, 2018. 47’

17.40

Portolago-Ghosts in the Aegean. Dir. by Ioanna Asmeniadou-Phocas. Greece, 2017. 60’

18.45

Cyprus, a possible reconciliation? Dir. by Angélique Kourounis. Greece, Cyprus, Switzerland, 2017. 10’

The Marvin Case. Dir. by Lewis Eizykman. France, 2018. 70’ [Cosmocinema Fest]

Ta gemista (salted). Dir. by Bletas Ioannis. Greece, 2017. 15’

Southgate To Brighton. Dir. by Athena Mandis & Dino Jacovides. UK, 2017. 14’

20.45

The Surface of Things. Dir. by Nancy Biniadaki. Greece, Germany, 2017. 85’.

——————————————–

Wednesday, 9 May 2018

SCREENINGS

16.30

Above everything, the Opus” a tribute to Nikos Kazantzakis. Dir. by Tania Chatzigeorgiou. Greece, 2017. 59’

17.40

War stories. Dir. by Argyrios Marmaras. Greece, 2017. 32’

  1. Dir. by Evripidis Karydis. Greece, UK. 2017. 7’

Memories of a Doll. Dir. by Michail Charalampidis. Greece, 2017. 19’

Memories and Signs. Dir. by Lampros Georgopoulos, George Leontakianakos. Greece, 2018. 20’

19.05

Lend An Ear. Dir. by Tsilochristou Xenia. Greece, 2018. 51’

Kaltrina. Dir. by Evi Stamatiou. UK, USA. 2017. 10’ [Cosmocinema Fest]

20.15

The Tree and the Swing. Dir. by Maria Douza. Greece, 2013. 108’

——————————————–

Thursday, 10 May 2018

SCREENINGS

15.00

The Road to Sparta. Dir. by Barney Spender. Greece, UK. 2016. 60’

5 Minutes Silence. Dir. by Dimitris Argyriou. Greece, 2018. 11’

Heimlich. Dir. by Kostas Bakouris. Greece, 2017. 19’.

In-Between. Dir. by Kostopoulos Stavros. Greece, 2017. 13’

Herself. Dir. by Kintan Chauhan. USA, 2018. 8’ [Cosmocinema Fest]

17.00

Kananga. Dir. by Pavlos Tripodakis. Greece, 2017. 69’

18.50

Toxic Schlock. Dir. by Sam Mason Bell & Tony Newton. UK, 2017. 100’ [Cosmocinema Fest]  

20.50

Bliss. Dir. by Christos Pitharas. Greece, 2017. 84’.

——————————————–

Friday, 11 May 2018

SCREENINGS

16.30

The soil. Dir. by Thanassis Fouradoulas. Switzerland, 2017. 4’

Dance Fight Love Die: With Mikis on the road. Dir. by Asteris Koutoulas. Greece, Germany, 2017. 89’

Mannlicher. Dir by Alexis Hatzigiannis. Greece, 2017. 11’

I’m glad to see you. Dir. by Kristo Pantera. Greece, 2017. 14’

18.50

Waiting room. Dir. by Alexander Leontaritis. Cyprus, 2017. 103’.

20.50

Jamaika. Dir. by Andreas Morfonios. Greece, 2017. 95’

——————————————–

Saturday, 12 May 2018

SCREENINGS

13.00

Special Afternoon Screenings

Video Art Zone

Gradiva-Aglauros. Dir. by Antonis Touloumis. Greece, 2018. 9’

Ganymede. Dir. by Nikos Giavropoulos. Greece, 2017. 4’

Thence. Dir, by Gm Touliatou. Greece, 2017. 4’

Experimental Zone

Meltemi. Dir. by Debra Sea. USA, 2018.

Soul Washer. Dir. by Grigoris – G. Gaitanaros. Greece, 2017. 9’

City of my heart. Dir. by Kostas Petsas. Greece, Spain. 2017. 4’

Impulse. Dir. by Dimitris Argyriou. Greece, China, 2018. 7’

The Man in the Bushes. Dir. by Vasilios Papaioannu & Emma Piper-Burket. USA, 2018. 6’

Vous. Dir. by Pari Antoniou. Greece, 2017. 8’

Animation Zone

Ηοιν many hugs? Dir. By Katerina Michalopoulou, Spyros Pantazis, Eleni Politopoulou, Antonis Touloumis. Greece, 2018. 3’.

Aenigma. Dir. By Antonis Ntoussias & Aris Fatouros. Greece, 2016. 10’

From heart to heart. Dir. by Sofia Kalantzi & Aristarchos Papadaniel. Greece, 2017. 2’

——————

Late Afternoon Screenings

14.00

City of my heart. Dir. by Kostas Petsas. Greece, Spain. 2017. 4’

Nostos. Dir. by Ioanna Koliofoti. Greece. 2018. 12’ [Cosmocinema Fest]

The extra mile. Dir. by Victoria Vellopoulou. Greece, 2017. 74’

15.30

Whispers of the Sky. Dir. by Maro Anastopoulou. Greece, 2016. 70’

16.45

The house. Dir. by Vassilis Dimou. Greece, 2017. 9’

The kiss. Dir. by George Leontakianakos. Greece, 2018. 14’

9 to 5. Dir. by Filippos Tsapekis. Greece, 2017. 12’

Two Worlds. Dir. by Kostas Printezis, Leonidas Tzortzakis. Greece, 2017. 10’

A child outside. Dir. by Panos Eliakopoulos. Greece, 2017. 7’

The Grocery Store. Dir. by Michalis Mathioudakis. Greece, 2017. 13’

18.00

Success Story. Dir. by Nikos Perakis. Greece, 2017. 107’.

——————

WEB ONLY

Cinnamon. Dir. by Michael Starakis. Greece, 2017. 5’

Deserted Eyes. Dir. by Olivia Hadjiioannou. Greece, 2018. 3’

The Emoji Song. Dir. by Adam Volerich. USA, 2017. 3’ [Cosmocinema Fest]

Egeo – the sea for me. Dir. by Vicky Markolefa, Bastian Fischer. Greece, 2017. 13’

——————

21.00

ODYSSEUS & COSMOCINEMA AWARDS CEREMONY, PARTY & NETWORKING

@ Theatro Technis in London 26 Crowndale Road, London, NW1 1TT [a few minutes from Camden Town]

FREE ENTRY

 

Νικήτρια για το “Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη 2017” η αγαπημένη Ιωάννα Κολλιοπούλου! Άξια!

Το δωδέκατο “Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη” για την θεατρική περίοδο 2017 απονεμήθηκε ομόφωνα από την επιτροπή, που αποτελείται από τους Μάγια Λυμπεροπούλου (πρόεδρο), Δηώ Καγγελάρη, Ματίνα Καλτάκη, Δημήτρη Λιγνάδη και Ρένη Πιττακή, στην Ιωάννα Κολλιοπούλου για το έργο “Στέλλα Κοιμήσου” σε σκηνοθεσία Γιάννη Οικονομίδη.

Κατά τη διάρκεια της απονομής προβλήθηκε φιλμάκι video art με θέμα την Μελίνα Μερκούρη σε σκηνοθεσία Εύας Νάθενα και Δημήτρη Μασούρα και μοντάζ Μαρίας Δούνη.

Η συγγραφέας Άλκη Ζέη, στενή φίλη της Μελίνας μοιράστηκε με το κοινό αναμνήσεις από την φιλία τους. Η κυρία Ζέη παρέδωσε την καρφίτσα της Μελίνας στην ηθοποιό που πήρε το βραβείο, καθώς η βραβευμένη ηθοποιός της περασμένης χρονιάς Ανθή Ευστρατιάδου δεν μπόρεσε να παρευρεθεί.

Πηγή: Σελίδα Μελίνα Μερκούρη official

rania nikolouli_passion theater (4)

Ράνια Νικολούλη: “Δεν φοβάμαι να ξεκινάω από το μηδέν”

10945870_10153054393364691_3752937194273345367_oΥπεύθυνη Συνέντευξης: Άννα Μαύρου (Anna Black)

 

Με αφορμή την παράσταση που ετοιμάζει πυρετωδώς και ανεβαίνει στο θέατρο Faust στις 11 Απριλίου, είχαμε μία όμορφη κουβέντα με την Ράνια Νικολούλη, η οποία πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Στο θέατρο».

Ράνια καλώς μας όρισες! Σε μία prima vista ανάγνωση του βιογραφικού σου, ανάμεσα σε άλλα, μου τράβηξε την προσοχή το «πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια εκφραστικών μέσων». Μπορείς να αναπτύξεις αυτή σου την ιδιότητα;

Ράνια Νικολούλη: Καλώς σε βρήκα Άννα! Ασχολούμαι με την εκπαίδευση από το 2007 έως σήμερα. Στο διάστημα αυτό έχω λάβει πιστοποίηση εκπαιδευτικής επάρκειας ως εκπαιδεύτρια ενηλίκων και έχω δημιουργήσει, μέσα από την ενασχόλησή μου με τεχνικές υποκριτικής και χορού, ένα σχέδιο διδασκαλίας που αποσκοπεί στην ανάπτυξη των εκφραστικών μέσων. Αυτή η εκπαίδευση δεν αφορά μόνο τα άτομα που έχουν απώτερο στόχο να γίνουν ηθοποιοί, αλλά και άτομα τα οποία επιθυμούν να καλλιεργήσουν το δυναμικό της έκφρασής τους συνδυάζοντας λόγο και σώμα, ώστε να λειτουργούν με αυτοπεποίθηση και άνεση στην προσωπική και επαγγελματική τους ζωή.

Μίλησε μας λίγο για την μέχρι τώρα προσωπική σου πορεία στο χώρο της τέχνης.

Ράνια Νικολούλη: Στο θέατρο με θυμάμαι από πάντα. Από τη πρώτη γνωριμία μου με την θεατρική τέχνη, εργάζομαι αδιάκοπα. Έχω δουλέψει, μέσα, έξω και γύρω απ’ αυτό. Επαγγελματικά ξεκίνησα κάνοντας δημόσιες σχέσεις σε θεατρικές παραγωγές, έπειτα εργάστηκα ως ηθοποιός, έφτασα στην εκπαίδευση και τη σκηνοθεσία. Πιστεύω στη δια βίου μάθηση και είμαι ένας άνθρωπος που δε φοβάται να ξεκινάει από το μηδέν, που παίρνει ρίσκα και δεν το βάζει κάτω. Στόχος μου είναι μέσα από την ενασχόλησή μου αυτή να εξελίσσομαι σε επίπεδο γνώσεων και να γίνομαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.

Ποιές προσωπικές σου ανάγκες καλύπτεις με το να πορεύεσαι μέσα από την υποκριτική, τη διδασκαλία και το θέατρο;

Ράνια Νικολούλη: Το θέατρο για μένα είναι ένα ασφαλές περιβάλλον. Μπορώ να νιώθω απόλυτα ελεύθερη και δημιουργική. Μπορώ να είμαι ο εαυτός μου, να νιώθω παιδί και να ζω σα να μην υπάρχει αύριο. Λειτουργεί σαν διεγερτικό μέσα μου. Με ενεργοποιεί, με απασχολεί και έτσι με εξελίσσει. Είναι ένας κοινός τόπος όπου βρισκόμαστε για να δημιουργήσουμε κάτι μαζί. Κι αυτό το «μαζί» όταν επιτυγχάνει με κάνει να νιώθω αισιόδοξη.

Πως προέκυψε η ευτυχής συνάντηση με τον πιανίστα και συνθέτη, Ανδρέα Κατερινόπουλo, με τον οποίο ετοιμάζετε από κοινού το έργο «Στο θέατρο»;

Ράνια Νικολούλη: Με τον Ανδρέα γνωριστήκαμε μέσω ενός κοινού μας φίλου και συνεργαζόμαστε για πρώτη φορά. Όταν ο Ανδρέας επικοινώνησε μαζί μου για την ιδέα της παράστασης και μου πρότεινε να συμμετέχω ως ηθοποιός, χάρηκα πολύ, γιατί θα μου δινόταν η ευκαιρία να καταπιαστώ με νεοελληνικά κείμενα που αγαπώ πολλά χρόνια.

Η παράστασή σας είναι ένα γλυκό πάντρεμα λόγου, ποίησης, μουσικής, θεάτρου και τι άλλο;

Ράνια Νικολούλη: Η παράσταση αυτή μυρίζει Ελλάδα. Πρόκειται για μια υπενθύμιση, για μια επανασύνδεση με την ταυτότητά μας. Ακούς Τσιτσάνη, βλέπεις Καμπανέλλη και είναι αδύνατον να μην σιγοτραγουδήσεις και να μην ταυτιστείς. Ξεπηδούν αξίες και έννοιες που σήμερα επανεξετάζουμε. Για παράδειγμα, ο «όρκος» είχε μιαν άλλη, μεγάλη βαρύτητα κάποτε ενώ στις μέρες μας έχει σχεδόν ξεφτίσει. Κυρίαρχα στοιχεία της παράστασης είναι η δυναμική γυναίκα που επαναστατεί σε οτιδήποτε στέκεται εμπόδιο στα θέλω της και ο ανυπέρβλητος μεγάλος έρωτας που πότε σε πετάει ψηλά στον ουρανό και πότε σε γκρεμίζει ξαφνικά στη γη.

Τι θα ήθελες να μεταδώσει στους θεατές αυτή η καλλιτεχνική σου δημιουργία;

Ράνια Νικολούλη: Θα ήθελα να μεταδώσει χαρά, απλότητα και αλήθεια.


Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο (από τα κρυμμένα ποιήματα του Καβάφη);

Ράνια Νικολούλη: Γιατί «Στο θέατρο» συναντηθήκαμε όλοι εμείς με το κείμενο, με τις μουσικές, με την ποίηση, με τον έρωτα. Αλλά και γιατί θέλαμε να το τονίσουμε, πως ότι διαδραματίζεται συμβαίνει στη σκηνή και όχι στη ζωή.

Aγαπημένη σου στιγμή στη παράσταση;

Ράνια Νικολούλη: Δυσκολεύομαι να απαντήσω σ’ αυτή την ερώτηση. Θα πω μια αγαπημένη μου φράση από το κείμενο: «Σε ικετεύω, μη θες κι εσύ να με αλλάξεις».

Θα μοιραστείς μαζί μας ένα όνειρο σου για το μέλλον;

Ράνια Νικολούλη: Ονειρεύομαι ένα δικό μου θίασο.

Στο ευχόμαστε Ράνια και καλή συνέχεια σε όλα όσα κάνεις!

“Στο θέατρο”

Βαρέθηκα να βλέπω την σκηνή,
και σήκωσα τα μάτια μου στα θεωρεία.
Και μέσα σ’ ένα θεωρείο είδα σένα
με την παράξενη εμορφιά σου, και τα διεφθαρμένα νιάτα.
Κι αμέσως γύρισαν στο νου μου πίσω
όσα με είπανε το απόγευμα για σένα,
κ’ η σκέψις και το σώμα μου συγκινηθήκαν.
Κ’ ενώ εκοίταζα γοητευμένος
την κουρασμένη σου εμορφιά, τα κουρασμένα νιάτα,
το ντύσιμό σου το εκλεκτικό,
σε φανταζόμουν και σε εικόνιζα,
καθώς με είπανε το απόγευμα για σένα.

(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877-1923, Ίκαρος 1993)

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση Στο θέατρο που ξεκινά στις 11 Απριλίου στο θέατρο Faust Εδώ

SimonMcBurney_passion theater

Το μήνυμα της Ευρώπης για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2018

Εορτασμός Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου
Τρίτη 27 Μαρτίου 2018
Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου (Δ.Ι.Θ.). Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Δ.Ι.Θ. επιλέγει κάθε φορά μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου από μια χώρα-μέλος για να γράψει το μήνυμα, το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλον τον κόσμο. Κατά καιρούς μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου έχουν γράψει οι: Ζαν Κοκτώ, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρώ, Πήτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Έσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ, Αουγκούστο Μποάλ, Τζούντι Ντεντς, Τζον Μάλκοβιτς, Ντάριο Φο κ.ά.

Το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου γιορτάζει τα 70 χρόνια και ζήτησε από 5 άτομα να γράψουν μήνυμα από 5 διαφορετικές ηπείρους. Το μήνυμα για την Ευρώπη ανέλαβε να γράψει ο Βρετανός Σάιμον Μακ Μπέρνι, ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και συνιδρυτής του Théâtre de Complicité από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το μήνυμα του σπουδαίου Άγγλου καλλιτέχνη θα μεταφραστεί σε περισσότερες από 50 γλώσσες και θα δημοσιοποιηθεί μέσα από το δίκτυο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΔΙΘ) και τα Εθνικά του Κέντρα, αλλά και θεατρικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο, ενώ θα μεταδοθεί από τα Μέσα Επικοινωνίας σε όλο τον κόσμο. Στο μήνυμα του κάνει ιδιαίτερη μνεία στην Αρχαία Αθήνα και τη συμβολή της στην ανάπτυξη του Θεάτρου καθώς επίσης και στον αρχαίο Πολύκλειτο που σχεδίασε το θέατρο της Επιδαύρου.

Το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου είθισται να διαβάζεται σε κάθε θέατρο πριν από την παράσταση της 27ης Μαρτίου.


Μήνυμα Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου 2018 – Ευρώπη

Simon McBurney, Ηνωμένο Βασίλειο
Ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και συνιδρυτής του Théâtre de Complicité

Μισό μίλι από τις Κυρηναϊκές ακτές, στη Βόρεια Λιβύη, βρίσκεται ένα τεράστιο βραχώδες καταφύγιο. 80 μέτρα πλάτος και 20 ύψος. Στην τοπική διάλεκτο το λένε Hauh Fteah. Το 1951 μια ραδιοχρονολόγηση έδειξε αδιάκοπη ανθρώπινη δραστηριότητα για τουλάχιστον 10.000 χρόνια. Ανάμεσα στα χειροποίητα αντικείμενα που ήρθαν στο φως ήταν ένα οστέινο φλάουτο, που χρονολογείται ανάμεσα σε 40 και 70.000 χρόνια. Σαν παιδί, όταν το άκουσα αυτό, ρώτησα τον πατέρα μου:
“Οι άνθρωποι τότε είχαν μουσική;”
Μου χαμογέλασε.
“Όπως όλες οι ανθρώπινες κοινότητες.”
Ήταν αρχαιολόγος με ειδίκευση στην Προϊστορία, ο πρώτος που έκανε ανασκαφές στο Hauh Fteah στην Κυρηναϊκή.

Είναι μεγάλη μου τιμή και νιώθω ευτυχής που είμαι ο Ευρωπαίος εκπρόσωπος της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας του Θεάτρου.

Το 1963, ο προκάτοχός μου, ο μεγάλος Arthur Miller, καθώς η απειλή ενός πυρηνικού πολέμου έπεφτε βαριά στον κόσμο, είχε πει: “Όταν ζητούν να γράψεις σε μια εποχή, όπου η διπλωματία και η πολιτική διαθέτουν τόσο τραγικά ανίσχυρα και περιορισμένα μέσα, η επισφαλής και, μερικές φορές, όψιμη εμβέλεια της τέχνης πρέπει να αντέχει το βαρύ καθήκον να διατηρεί τους δεσμούς ανάμεσα στους ανθρώπους”.

Το νόημα της λέξης Drama προέρχεται από το Ελληνικό “δρᾶν”, που σημαίνει “ενεργώ”…και η λέξη θέατρο γεννιέται από το Ελληνικό “Θέατρον”, που στην κυριολεξία σημαίνει τον χώρο όπου κάποιος θεάται (βλέπει, παρατηρεί). Έναν χώρο, όπου όχι μόνο κοιτάζουμε, αλλά βλέπουμε, λαμβάνουμε και αντιλαμβανόμαστε. 2400 χρόνια πριν ο Πολύκλειτος ο νεότερος σχεδίασε το σπουδαίο θέατρο της Επιδαύρου. Αυτό το υπαίθριο θέατρο, που μπορούσε να φιλοξενήσει μέχρι 14.000 ανθρώπους, διέθετε μια ακουστική αξιοθαύμαστη. Ένα άναμμα σπίρτου στο κέντρο της σκηνής μπορεί να ακουστεί σε όλες τις 14.000 θέσεις. Όπως συνηθιζόταν στα Ελληνικά θέατρα, όταν έβλεπες τους ηθοποιούς έβλεπες μαζί και το τοπίο γύρω από το θέατρο και πέρα στον ορίζοντα. Μέσα σε εκείνο συγκεντρώθηκαν ταυτόχρονα όχι μόνο ορισμένες όψεις του Ελληνικού Κόσμου, η κοινότητα, το θέατρο και το φυσικό τοπίο, αλλά συνενώθηκαν και όλες οι εποχές. Καθώς το έργο ανέσυρε στο παρόν παλιούς μύθους, μπορούσες να κοιτάξεις πάνω από τη σκηνή, σε εκείνο που θα ήταν το απώτερο μέλλον σου. Στη Φύση.

Μια από τις πλέον αξιοσημείωτες αποκαλύψεις της ανοικοδόμησης του σαιξπηρικού Globe στο Λονδίνο σχετίζεται και με αυτό που βλέπεις. Η αποκάλυψη αυτή έχει να κάνει με το φως. Σκηνή και αμφιθέατρο φωτίζονται το ίδιο. Καλλιτέχνες και κοινό μπορούν να κοιτάζονται μεταξύ τους. Πάντα. Όπου και να στρέψεις το βλέμμα βλέπεις ανθρώπους. Και ένα από τα επακόλουθα είναι η υπενθύμιση πως οι σπουδαίοι μονόλογοι, όπως, ας πούμε, του Άμλετ ή του Μάκβεθ δεν ήταν απλά προσωπικοί στοχασμοί αλλά δημόσιος διάλογος.

Ζούμε σε εποχή που είναι δύσκολο να δούμε καθαρά. Σε καμία άλλη στιγμή της Ιστορίας ή της Προϊστορίας δεν μάς περιέβαλλε περισσότερο η μυθοπλασία. Κάθε “γεγονός” μπορεί να αμφισβητηθεί, ένα ανέκδοτο μπορεί να επιβάλλεται στην προσοχή μας ως “αλήθεια”. Είναι όμως ένα συγκεκριμένο αποκύημα της φαντασίας, που μας περιβάλλει διαρκώς. Εκείνο που ζητά να μας χωρίσει. Από την αλήθεια. Να σπείρει τον διχασμό ανάμεσά μας. Έτσι που να είμαστε χωρισμένοι. Οι άνθρωποι από τους ανθρώπους. Οι γυναίκες από τους άντρες. Τα ανθρώπινα όντα από τη φύση.

Την ίδια, όμως, στιγμή που ζούμε σε καιρούς διχασμού και κατακερματισμού, ζούμε και σε εποχή τεράστιας κίνησης. Περισσότερο από ποτέ στην Ιστορία, οι άνθρωποι μετακινούνται, πολύ συχνά τρέπονται σε φυγή, περπατούν, στην ανάγκη, κολυμπούν, μεταναστεύουν παντού στον κόσμο. Και αυτό είναι μόνο η αρχή. Η απάντηση, όπως γνωρίζουμε, είναι να κλείσουμε τα σύνορα. Να υψώσουμε τείχη. Να αποκλείσουμε. Να απομονώσουμε. Ζούμε σε μία παγκόσμια τάξη που είναι τυραννική, όπου η αδιαφορία είναι το νόμισμα και η ελπίδα το παράνομο εμπόρευμα. Και κομμάτι αυτής της τυραννίας είναι ο έλεγχος, όχι μόνο του χώρου αλλά και του χρόνου. Η εποχή που ζούμε απέχει από το παρόν. Εστιάζει στο πρόσφατο παρελθόν και στο κοντινό μέλλον. Δεν το έχω αυτό. Θα το αγοράσω. Τώρα το αγόρασα, χρειάζομαι το επόμενο…πράγμα. Το μακρινό παρελθόν έχει ακυρωθεί. Το μέλλον είναι χωρίς επιπτώσεις.

Υπάρχουν πολλοί που λένε πως το θέατρο δεν πρόκειται, ούτε μπορεί να αλλάξει κάτι από όλα αυτά. Όμως το θέατρο δεν θα φύγει. Γιατί το θέατρο είναι χώρος. Καταφύγιο, τολμώ να πω. Εκεί όπου οι άνθρωποι συναθροίζονται και αμέσως σχηματίζουν κοινότητες. Όπως κάνουμε πάντα. Κάθε θέατρο έχει το μέγεθος των πρώτων ανθρώπινων κοινοτήτων, από 50 μέχρι 14.000 ψυχές. Από ένα νομαδικό καραβάνι μέχρι κάποια στην Αρχαία Αθήνα.

Κι επειδή το θέατρο υπάρχει μόνο στο παρόν, αυτή την καταστροφική όψη της εποχής την αψηφά. Για το θέατρο το ζήτημα είναι πάντοτε η παρούσα στιγμή. Τα νοήματά του χτίζονται με κοινή δράση ανάμεσα στον ερμηνευτή και το κοινό. Όχι μονάχα εδώ, αλλά και τώρα. Το κοινό δεν θα μπορούσε να πιστέψει δίχως τη δράση του καλλιτέχνη. Και χωρίς την πίστη του κοινού η ερμηνεία δεν θα ήταν ολοκληρωμένη. Γελάμε την ίδια στιγμή. Συγκινούμαστε. Μέσα στη σιωπή κόβεται η ανάσα μας ή μας διαπερνά ένα σοκ. Και ακριβώς τότε, μέσα από το δράμα, ανακαλύπτουμε την πιο ουσιαστική αλήθεια: πως αυτό το μύχιο στοιχείο που θεωρούσαμε πως μας χωρίζει, το όριο της ατομικής μας συνείδησης, είναι κάτι που δε γνωρίζει σύνορα. Είναι κάτι που μοιραζόμαστε.

Κανείς δεν μπορεί να μας σταματήσει. Κάθε βράδυ θα είμαστε πάλι στη σκηνή. Κάθε βράδυ ηθοποιοί και κοινό θα είναι ξανά όλοι μαζί και το ίδιο έργο θα ξαναπαίζεται. Γιατί, όπως είπε (ο Βρετανός κριτικός, συγγραφέας, ποιητής και καλλιτέχνης) Τζον Μπέργκερ, “βαθιά μέσα στη φύση του θεάτρου υπάρχει ριζωμένη μια αίσθηση τελετουργικής επιστροφής”, γι’ αυτό, άλλωστε, είναι και η τέχνη των ανθρώπων των απογυμνωμένων, αυτό που, τελικά, είμαστε όλοι εμείς μέσα σε ένα κόσμο διαλυμένο. Όσο υπάρχουν καλλιτέχνες και ακροατήρια, όλο και θα λέγονται ιστορίες επάνω στη σκηνή, που πουθενά αλλού δεν θα μπορούν να ειπωθούν, είτε σε όπερες, είτε στα θέατρα των μεγαλουπόλεων ή ακόμα και σε στρατόπεδα φιλοξενίας μεταναστών και προσφύγων στη Βόρεια Λιβύη, αλλά και σε κάθε γωνιά στον κόσμο. Σε αυτή την αναπαράσταση θα είμαστε πάντοτε δεμένοι, συλλογικά.

Και αν βρισκόμασταν στην Επίδαυρο θα μπορούσαμε να σηκώσουμε τα μάτια για να δούμε πως όλο αυτό το μοιραζόμαστε με το τοπίο πέρα στον ορίζοντα. Να δούμε πως είμαστε πάντοτε κομμάτι της φύσης, πως δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτή, όπως δεν μπορούμε να δραπετεύσουμε και από τον πλανήτη. Ή αν ίσως πάλι βρισκόμασταν στο Globe, θα βλέπαμε πόσο ξεκάθαρα τίθενται σε όλους εμάς εσώτερα ερωτήματα. Και αν κρατούσαμε στα χέρια μας το Κυρηναϊκό φλάουτο των 40.000 χρόνων, θα αντιλαμβανόμασταν πως παρελθόν και παρόν είναι ένα. Πως η αλυσίδα της ανθρώπινης κοινότητας δεν θα σπάσει ποτέ από τυράννους και δημαγωγούς.

Μετάφραση: Γιώργος Παπαγιαννάκης

Πηγή http://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=91&newsid=2603

 

Oι υποψηφιότητες για το “Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη” 2018

Τη Δευτέρα 16 Απριλίου 2018 και ώρα 20:00 (με είσοδο ελεύθερη για το κοινό),  στο Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη (Πολυγνώτου 9-11, Πλάκα, τηλ. 210 3315601),  θα κληθεί να παραδώσει την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη, η περσινή νικήτρια του “Θεατρικού βραβείου Μελίνα Μερκούρη”, Ανθή Ευστρατιάδου στην νέα βραβευθείσα.

Το “Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη” θεσπίστηκε το 2007 με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη και απονέμεται ετησίως για την καλύτερη ερμηνεία νέας γυναίκας ηθοποιού κατά την προηγούμενη θεατρική περίοδο. Στην ηθοποιό μαζί με το χρηματικό έπαθλο (3.000 ευρώ) περιέρχεται και η καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη την οποία παραδίδει στην επόμενη βραβευθείσα. Το βραβείο αφορά σε υποψήφιες απόφοιτες δραματικής σχολής, με μια ικανή πορεία στις θεατρικές σκηνές, με συμμετοχές σε παραστάσεις και ερμηνείες σε ρόλους τέτοιες, που να έχουν αναδείξει και αποδείξει το ταλέντο τους.

Η επιτροπή του θεατρικού βραβείου, όπως κάθε χρόνο, αποτελείται από τους: Μάγια Λυμπεροπούλου (πρόεδρος), Δηώ Καγγελάρη, Ματίνα Καλτάκη, Δημήτρη Λιγνάδη και Ρένη Πιττακή.

Οι υποψηφιότητες για το θεατρικό έτος 2018 είναι οι κάτωθι:

  1. Ευγενία Δημητροπούλου για την ερμηνεία της στο έργο Στέλλα Βιολάντη (Έρως Εσταυρωμένος) του Γρηγορίου Ξενόπουλου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Λύρα

2. Αμαλία Καβάλη για την ερμηνεία της στο έργο Ορλάντο της Βιρτζίνια Γουλφ, σε διασκευή και σκηνοθεσία της  Ιώς Βουλγαράκη

3. Αλεξάνδρα Καζάζου για το έργο Insenso του Δημήτρη Δημητριάδη, σε σκηνοθεσία Πέτρου Σεβαστίκογλου

4. Ιωάννα Κολλιοπούλου για την ερμηνεία της στο έργο Στέλλα Κοιμήσου, του Γιάννη Οικονομίδη, σε σκηνοθεσία του ιδίου

Για την ιστορία οι προηγούμενες νικήτριες ήταν:

  • 2007: Εύη Σαουλίδου (για την ερμηνεία της στο έργο Μπέλα Βενέτσια του Γιώργου Διαλεγμένου και στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, και τα δύο σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή)
  • 2008: Στεφανία Γουλιώτη (για την ερμηνεία της στο έργο Ηλέκτρα του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Πέτερ Στάιν)
  • 2009: Έλενα Μαυρίδου (για την ερμηνεία της στο έργο Λιωμένο βούτυρο του Σάκη Σερέφα, σε σκηνοθεσία Σίμου Κακάλα)
  • 2010: Μαρίνα Ασλάνογλου (για την ερμηνεία της στο έργο Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι του Τενεσί Γουίλιαμς, σε σκηνοθεσία Σπύρου Α. Ευαγγελάτου )
  • 2011: Λουκία Μιχαλοπούλου (για την ερμηνεία της στο έργο Η κυρία από τη θάλασσα του Ερρίκου Ίψεν, σε σκηνοθεσία Έρικ Στούμπε και για την ερμηνεία της στο έργο Τόκος του Δημήτρη Δημητριάδη, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή)
  • 2012: Μαρία Κίτσου (για την ερμηνεία της στο έργο Ορφανά του Ντένις Κέλι, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου )
  • 2013: Λένα Παπαληγούρα (για την ερμηνεία της στο έργο Αόρατη Όλγα του Γιάννη Τσίρου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη)
  • 2014: Γιούλικα Σκαφιδά (για την ερμηνεία της στο έργο Ορφέας στον Άδη του Τενεσί Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία Barbara Weber και για την ερμηνεία της στο έργο Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα του Γιουτζίν Ο’ Νιλ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά)
  • 2015: Λένα Δροσάκη (για την ερμηνεία της στο έργο Ramona Travel – Η γη της καλοσύνης της Γλυκερίας Μπασδέκη και για την ερμηνεία της στο έργο Πολιτισμός: μια κοσμική τραγωδία του Δημήτρη Δημητριάδη και τα δύο σε σκηνοθεσία του Γιάννη Σκουρλέτη)
  • 2016: από κοινού η Ιωάννα Παππά (για την ερμηνεία της στο έργο Οδός Πολυδούρη της Ρούλας Γεωργακοπούλου, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη) με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη (για την ερμηνεία της στο έργο Η Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, σε διασκευή Στρατή Πασχάλη και σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου)
  • 2017: Ανθή Ευστρατιάδου (για την ερμηνεία της στο έργο Ο Αδαής και ο Παράφρων του Thomas Bernhard, μετάφραση Γιώργος Δεπάστας, σκηνοθεσία Γιάννος Περλέγκας).

Περισσότερες πληροφορίες στην επίσημη σελίδα του ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη: http://melinamercourifoundation.com/ &  https://www.facebook.com/melinamercouriofficial

Σίγασε για πάντα η αγαπημένη φωνή και ένας αληθινά ταλαντούχος ηθοποιός…

Mόλις 61 ετών, ο αγαπημένος ηθοποιός Χρήστος Σιμαρδάνης εγκατέλειψε τα εγκόσμια, μετά από άνιση μάχη με σοβαρή ασθένεια.

Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη 15 Μαρτίου στις 13:45 στο Κοιμητήριο Ζωγράφου. Αντί στεφάνων, τα χρήματα θα διατεθούν ως δωρεές στη Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας “Γαλιλαία”, όπως ήταν άλλωστε και η επιθυμία του.

Ο ηθοποιός, που όπως δήλωνε αισθανόταν πάντα παιδί και δεν είχε καμία φορεσιά σοβαρή για την κηδεία του, είχε γίνει πολύ αγαπητός από τις συμμετοχές του σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση .

Θέατρο

Έτος Τίτλος
1996 Η σημασία να είναι κανείς σοβαρός
2002-2003 Σεσουάρ για δολοφόνους
2012 Ένας υπηρέτης με δύο αφεντικά
2016 Γκάμπι
2016 Ο Άη Βασίλης είναι σκέτη λέρα

Κινηματογράφος

Έτος Τίτλος
1984 Ο έρωτας του Οδυσσέα
1985 Το κολιέΠέτρινα χρόνια
1986 Καραβάν σαράι
1987 Βίος και Πολιτεία
1988 Στη σκιά του φόβουΦάκελος Πολκ στον αέρα
2000 Safe Sex
2001 Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο
2002 Η φούσκα
2008 Ο Ηλίας του 16ου
2017 LEGO Batman (φωνή)

Τηλεόραση

Έτος Τίτλος
1985 Η ζωή του Αττίκ
1986 Πέτρινα χρόνιαΟ έρωτας του Οδυσσέα
1988 Καραβάν σαράι
1989 Οι Αυθαίρετοι
1990 Ζητώ γνωριμίαΦόβος και πάθος

Η Αλτάνα της Πάργας

Απίστευτα και όμως ελληνικά

Το μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη

1991 Οι δυο ορφανέςΟικογένεια Μουσαμά

Οι Τρεις Χάριτες: Μπάρμπα στην Κορώνη

1992 Φάκελος Πολκ στον αέρα
1993 Οι φιλενάδεςΟι μεν και οι δεν: Έγκλημα στο Κολωνάκι

Το Δις Εξαμαρτείν: Στρώσε το στρώμα σου για δύο

1994 Εμείς κι εμείς
2001 Άγιο είχαμεΣτρίβειν δια του αρραβώνος
2002 Κάμερα καφέ
2003 Η Νταντά
2006 30 μέρες αγωνίας
2007 ΓιούγκερμανΛατρεμένοι μου γείτονες

Επτά Θανάσιμες Πεθερές: Η Καλαματιανή πεθερά

2008 Το Κόκκινο Δωμάτιο: Η μνήμη της Μέδουσας
2009 Μίλα μου βρώμικα
2010 Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος
2012 Το αμάρτημα της μητρός μου
2013 Μην αρχίζεις τη μουρμούρα
2014 Το σόι σου

Πηγή Wikipedia (https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%A3%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82)

Στέλιος Νίνης: “Οι λέξεις και οι αριθμοί προέρχονται από το ίδιο μέρος του εγκεφάλου”

Υπεύθυνη Συνέντευξης: Άννα Μαύρου (Anna Black)

 Η παράσταση «Anacarbit-Ο Βιτγκενστάιν σε Αντίλογο» της Πειραματικής Σκηνής του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων έφτασε για 2 μόνο μέρες στην Αθήνα. Mιλήσαμε με τον Στέλιο Νίνη που ερμηνεύει τον ρόλο του νεαρού επιστήμονα στην παράσταση.

Ο Στέλιος Νίνης με τον Δημήτρη Βαρτζιώτη

Πείτε μας δυο λόγια για τον ρόλο που ερμηνεύετε στο έργο.
Στέλιος Νίνης:
Ένας νεαρός επιστήμονας της σύγχρονης τεχνολογίας και της νέας γλώσσας παλεύει με μετασχηματισμούς. Βρισκόμενος σε κατάσταση οίστρου δημιουργικού, οπλισμένος με τους δύο μεγάλους έρωτες του τη Λέξη (ποίηση) και τη Γεωμετρία (μαθηματικά), καλεί τον αριστοκράτη επιστήμονα – φιλόσοφο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν σε μία αντιπαράθεση στοχασμών πάνω στις λέξεις και στα μαθηματικά και τον αντιμετωπίζει πότε αστεία και πότε σοβαρά. Τολμά να αποδείξει πως οι λέξεις και οι αριθμοί προέρχονται από το ίδιο μέρος του εγκεφάλου.

Πως εμπλέκεται η επιστήμη στην παράσταση στην οποία πρωταγωνιστείτε;
Στέλιος Νίνης: Η επιστήμη εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό στο έργο καθώς παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων όπως θερμοδυναμική, αλγόριθμους υπολογιστών, τη δυναμική του πληθυσμού, θεωρία του χάους σε αντίθεση με τον ντετερμινισμό. Ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν έρχεται αντιμέτωπος με μία καινούρια τεχνολογική πραγματικότητα με νέα μηχανήματα καθώς έχει ζήσει σε άλλη εποχή. Ο νεαρός επιστήμονας είναι θερμός υποστηρικτής της συνύπαρξης φιλοσοφίας-επιστήμης λέγοντας χαρακτηριστικά στο έργο βρισκόμενος σε ποιητικό οίστρο: “Ναι στη Φιλοσοφία και δίπλα της μια Επιστήμη”.
Τα σχέδιά σας για το μέλλον;
Στέλιος Νίνης: Βρίσκομαι σε συζητήσεις για μία νέα παράσταση το καλοκαίρι κι ελπίζω να συνεχίσω να εργάζομαι στο θέατρο.

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση Anacarbit-Ο Βιτγκενστάιν σε Αντίλογο που θα παίζεται στο θέατρο  Αθηνά Εδώ